Klinisch Redeneren
De student kan benoemen wat de essentie is van de beroepsuitoefening van de
verpleegkundige Maatschappij & Gezondheid (M&G).
Maatschappij & Gezondheid (M&G) bevat alle verpleegkundige werksettingen
buiten de instellingen (ziekenhuizen, instellingen voor psychiatrie e.d.). Hieronder
vallen onder andere:
De jeugdverpleegkundige
De verpleegkundige openbare gezondheidszorg (OGZ)
De wijkverpleegkundige.
De casemanager dementie (dementieverpleegkundigen)
Deze verpleegkundigen werken midden in de samenleving met mensen thuis, in de
wijk, op school of op het werk. De verpleegkundige moet ook kunnen samenwerken
met anderen sectoren buiten de gezondheidszorg zoals de wijkagent, leerkracht van
school, de gemeente of horeca. Dit wordt multisectorale of intersectorale
samenwerking genoemd.
Het belang van werken met sociale wijkteams:
1. De integrale aanpak: het werken vanuit een integrale benadering met als
uitgangspunt 1 huishouden, 1 plan en 1 regisseur.
2. Het multidisciplinair werken: de korte lijnen, snelle afstemming en uitwisseling van
expertise tussen diverse hulpverleners.
3. De laagdrempeligheid: het zo dicht mogelijk opereren bij de burgers.
4. Preventie en signalering: het vroegtijdig kunnen optreden en/of ingrijpen en
daarmee het voorkomen van erger. Het ‘outreachend’ benaderen van
hulpbehoevenden.
De student kan de meest voorkomende organisatievormen van sociale wijkteams
benoemen en weet welke disciplines er veelal deelnemen aan het sociale wijkteam.
Sociale wijkteams zijn op verschillende manieren ingericht:
- Jeugd en gezin sociale (wijk) teams – levert maatwerk vanuit een gedachte: 1
gezin, 1 plan, 1 regisseur (hulpverlener) en heeft een laagdrempelige toegang
voor ouders en jeugdige. Het grootste deel van de gemeentes betrekt een gezin
met een gespecialiseerde hulpverlener.
,Modellen sociaal wijkteam:
MODEL A: breed integraal team, waar zoveel mogelijk hulpvragen, ook
specialistische, binnen het (wijk)team worden opgepakt. Zo nodig met kennis van
specialisten buiten het team. Doelgroep 0-100 jaar. (meest gebruikte model)
MODEL B: domein/doelgroep specifieke teams. Meerdere teams functioneren naast
elkaar op afgebakende domeinen of doelgroepen. Heldere werkafspraken voorkomen
overlap.
MODEL C: generalistisch (wijk)team functioneert als voorpost met daarachter meer
gespecialiseerde teams, waar indien nodig naar verwezen kan worden. Er zijn
meerdere teams, maar vanuit de burger is er een toegangspunt.
,Samenwerken deelnemende partijen:
Eerstelijnszorg: direct toegankelijke zorg (zoals huisarts, tandarts en
fysiotherapeut) en maatschappelijke ondersteuning (maatschappelijk werk).
Tweedelijnszorg: specialistische zorg waarvoor een verwijzing vanuit de eerste lijn
nodig is, zoals psychische hulp (GGZ), revalidatie en zorg van specialisten in
ziekenhuizen.
Anderen partijen, zoals woningcorporaties of de politie.
Professionals die het meest deel uitmaken van een breed integraal team zijn:
Maatschappelijk werker: iemand die zich bezighoudt met de begeleiding van
mensen met problemen in hun psychosociaal functioneren, zodat deze mensen
(weer) zelfstandig kunnen participeren ten opzichte van hun naasten, omgeving
en maatschappelijke instituties.
WMO-consultent: iemand die namens de gemeente zorgaanvragen afhandelt
voor individuele WMO-voorzieningen. Taken van de WMO-consultent:
inventariseren van de WMO aanvragen en meldingen, verrichten van onderzoek,
voeren van (intake) gesprekken met cliënten, in kaart brengen van de
zelfredzaamheid van een cliënten de hulp van de sociale kring.
MEE-consultent: consulent vanuit een MEE-organisatie. Een MEE-organisatie
biedt raad en daad aan iedereen met een beperking. MEE helpt bij vragen over
onderwijs, opvoeding, financiën, werken, vervoer en nog veel meer.
Wijkverpleegkundige: verpleegkundige die in een wijk de zieken thuis verzorgt.
Jeugdverpleegkundige: zet zich in de voor het bevorderen van de gezondheid
van jeugdigen. Zij focust op de relatie tussen gezondheid en gedrag, enerzijds
door jeugdigen beter in staat te stellen om te kiezen voor gezondheid en
anderzijds door een gezonde leefomgeving te stimuleren.
Generalist: hulpverlener die over allerlei onderwerpen een behoorlijke
basiskennis heeft om de problematiek vanuit verschillende levensdomeinen in
kaart te brengen.
Specialist: wordt ingeschakeld bij specifieke vraagstukken die specialistische
kennis vereisen.
T-shared professional: een combinatie van beide, namelijk een professional die
een eigen specialisme heeft, maar naar buiten toe als generalist optreedt en
signaleert. (Een persoon met specialistische kennis op het eigen vakgebied die
tevens in staat is om over de grenzen van het eigen vakgebied heen te kijken en
verbindingen te leggen.
, De student kent het ICF-classificatiesysteem en kan hierop reflecteren in relatie tot
andere classificatiesystemen.
ICF (International classification of functioning, disability and health) is een
classificatie van de gezondheids gerelateerde domeinen. De ICF geeft weer hoe mensen
omgaan met hun gezondheid en neemt het gezondheidsprobleem van de patiënt of
patiëntengroep als uitgangspunt. In de ICF wordt gezondheid bekeken vanuit een bio
psychosociaal model en wordt de mens gezien als holistische eenheid.
De ICF neemt het gezondheidsprobleem van de patiënt of patiëntengroep als
uitgangspunt. Vanuit het gezondheidsprobleem wordt gekeken naar de stoornissen, de
beperkingen en de participatieproblemen die voortkomen uit het gezondheidsprobleem.
De stoornissen hangen samen met lichaamsfuncties en anatomische eigenschappen. De
beperkingen hangen samen met de activiteiten die de patient kan uitvoeren. De
participatieproblemen hangen samen met de mate waarin de patient kan participeren.
Ook de International Classification of Diseases (ICD) biedt informatie over
gezondheid, ziekte en sterfte.
De student kan benoemen wat de essentie is van de beroepsuitoefening van de
verpleegkundige Maatschappij & Gezondheid (M&G).
Maatschappij & Gezondheid (M&G) bevat alle verpleegkundige werksettingen
buiten de instellingen (ziekenhuizen, instellingen voor psychiatrie e.d.). Hieronder
vallen onder andere:
De jeugdverpleegkundige
De verpleegkundige openbare gezondheidszorg (OGZ)
De wijkverpleegkundige.
De casemanager dementie (dementieverpleegkundigen)
Deze verpleegkundigen werken midden in de samenleving met mensen thuis, in de
wijk, op school of op het werk. De verpleegkundige moet ook kunnen samenwerken
met anderen sectoren buiten de gezondheidszorg zoals de wijkagent, leerkracht van
school, de gemeente of horeca. Dit wordt multisectorale of intersectorale
samenwerking genoemd.
Het belang van werken met sociale wijkteams:
1. De integrale aanpak: het werken vanuit een integrale benadering met als
uitgangspunt 1 huishouden, 1 plan en 1 regisseur.
2. Het multidisciplinair werken: de korte lijnen, snelle afstemming en uitwisseling van
expertise tussen diverse hulpverleners.
3. De laagdrempeligheid: het zo dicht mogelijk opereren bij de burgers.
4. Preventie en signalering: het vroegtijdig kunnen optreden en/of ingrijpen en
daarmee het voorkomen van erger. Het ‘outreachend’ benaderen van
hulpbehoevenden.
De student kan de meest voorkomende organisatievormen van sociale wijkteams
benoemen en weet welke disciplines er veelal deelnemen aan het sociale wijkteam.
Sociale wijkteams zijn op verschillende manieren ingericht:
- Jeugd en gezin sociale (wijk) teams – levert maatwerk vanuit een gedachte: 1
gezin, 1 plan, 1 regisseur (hulpverlener) en heeft een laagdrempelige toegang
voor ouders en jeugdige. Het grootste deel van de gemeentes betrekt een gezin
met een gespecialiseerde hulpverlener.
,Modellen sociaal wijkteam:
MODEL A: breed integraal team, waar zoveel mogelijk hulpvragen, ook
specialistische, binnen het (wijk)team worden opgepakt. Zo nodig met kennis van
specialisten buiten het team. Doelgroep 0-100 jaar. (meest gebruikte model)
MODEL B: domein/doelgroep specifieke teams. Meerdere teams functioneren naast
elkaar op afgebakende domeinen of doelgroepen. Heldere werkafspraken voorkomen
overlap.
MODEL C: generalistisch (wijk)team functioneert als voorpost met daarachter meer
gespecialiseerde teams, waar indien nodig naar verwezen kan worden. Er zijn
meerdere teams, maar vanuit de burger is er een toegangspunt.
,Samenwerken deelnemende partijen:
Eerstelijnszorg: direct toegankelijke zorg (zoals huisarts, tandarts en
fysiotherapeut) en maatschappelijke ondersteuning (maatschappelijk werk).
Tweedelijnszorg: specialistische zorg waarvoor een verwijzing vanuit de eerste lijn
nodig is, zoals psychische hulp (GGZ), revalidatie en zorg van specialisten in
ziekenhuizen.
Anderen partijen, zoals woningcorporaties of de politie.
Professionals die het meest deel uitmaken van een breed integraal team zijn:
Maatschappelijk werker: iemand die zich bezighoudt met de begeleiding van
mensen met problemen in hun psychosociaal functioneren, zodat deze mensen
(weer) zelfstandig kunnen participeren ten opzichte van hun naasten, omgeving
en maatschappelijke instituties.
WMO-consultent: iemand die namens de gemeente zorgaanvragen afhandelt
voor individuele WMO-voorzieningen. Taken van de WMO-consultent:
inventariseren van de WMO aanvragen en meldingen, verrichten van onderzoek,
voeren van (intake) gesprekken met cliënten, in kaart brengen van de
zelfredzaamheid van een cliënten de hulp van de sociale kring.
MEE-consultent: consulent vanuit een MEE-organisatie. Een MEE-organisatie
biedt raad en daad aan iedereen met een beperking. MEE helpt bij vragen over
onderwijs, opvoeding, financiën, werken, vervoer en nog veel meer.
Wijkverpleegkundige: verpleegkundige die in een wijk de zieken thuis verzorgt.
Jeugdverpleegkundige: zet zich in de voor het bevorderen van de gezondheid
van jeugdigen. Zij focust op de relatie tussen gezondheid en gedrag, enerzijds
door jeugdigen beter in staat te stellen om te kiezen voor gezondheid en
anderzijds door een gezonde leefomgeving te stimuleren.
Generalist: hulpverlener die over allerlei onderwerpen een behoorlijke
basiskennis heeft om de problematiek vanuit verschillende levensdomeinen in
kaart te brengen.
Specialist: wordt ingeschakeld bij specifieke vraagstukken die specialistische
kennis vereisen.
T-shared professional: een combinatie van beide, namelijk een professional die
een eigen specialisme heeft, maar naar buiten toe als generalist optreedt en
signaleert. (Een persoon met specialistische kennis op het eigen vakgebied die
tevens in staat is om over de grenzen van het eigen vakgebied heen te kijken en
verbindingen te leggen.
, De student kent het ICF-classificatiesysteem en kan hierop reflecteren in relatie tot
andere classificatiesystemen.
ICF (International classification of functioning, disability and health) is een
classificatie van de gezondheids gerelateerde domeinen. De ICF geeft weer hoe mensen
omgaan met hun gezondheid en neemt het gezondheidsprobleem van de patiënt of
patiëntengroep als uitgangspunt. In de ICF wordt gezondheid bekeken vanuit een bio
psychosociaal model en wordt de mens gezien als holistische eenheid.
De ICF neemt het gezondheidsprobleem van de patiënt of patiëntengroep als
uitgangspunt. Vanuit het gezondheidsprobleem wordt gekeken naar de stoornissen, de
beperkingen en de participatieproblemen die voortkomen uit het gezondheidsprobleem.
De stoornissen hangen samen met lichaamsfuncties en anatomische eigenschappen. De
beperkingen hangen samen met de activiteiten die de patient kan uitvoeren. De
participatieproblemen hangen samen met de mate waarin de patient kan participeren.
Ook de International Classification of Diseases (ICD) biedt informatie over
gezondheid, ziekte en sterfte.
