Meet the professor
Levels biologische complexiteit, van klein naar groot: genetische code, moleculen, cel onderdelen,
cel, weefsel, organisme.
Celdeling, de snelheid van de celdeling wordt bepaald door de sloomste chromosomen.
HeLa cellen, hals kankercellen afkomstig van He(nrietta) La(cks) uit 1951 worden nog steeds in
duizenden labs over de hele wereld onderzocht.
Hoe bestudeer je het cytoskelet?
- Gen inactivatie, we kunnen tegenwoordig het
genoom aanpassen
- Biochemie (samenwerking bekijken)
- Microscoop
Dynamiek is nodig voor cellen om te kunnen reageren
op de omgeving en beweging mogelijk te maken.
Verder is het erg belangrijk bij celdeling.
Cytoskelet, de filamenten van het cytoskelet zijn
opgebouwd uit kleine sub eenheden die samen grote
polymeren vormen. Het principe van de dynamiek is
dus deze snelle op- en afbouw van filamenten.
Microtubuli, 13 protofilamenten maken
een microtubulus. Deze filamenten hebben
vanwege de asymmetrie van α-tubuline en
β-tubuline een – en een + uiteinde. Deze
polariteit heeft niks met lading te maken.
Aan het + einde zijn makkelijker tubulines
te plakken dan aan het – einde dus groei vindt aan de + kant
plaats en hij zit vast aan de – kant. Bij hydrolyse van GTP krijg je
het instabiele GDP en gaat het polymeer depolimeriseren. Zolang
het GTP is, kan de microtubuli groeien.
Taxol, een stofje wat microtubuli stabiliseert waardoor ze niet
bwegen. Hierdoor kunnen er geen spoelfiguren gemaakt worden
bij de celdeling. De celdeling lukt hierdoor niet, waardoor de cel apoptose zal plegen. Dit kan erg
nuttig zijn bij kankerbestrijding, aangezien kanker snel delende cellen zijn. Mensen die hiermee
behandeld worden krijgen last van bloedarmoede, haaruitval en misselijkheid, aangezien deze
weefsel snel delende cellen bevatten. Maar kankercellen delen sneller waardoor je tumoren kan
doden.
Kankercellen, maken lange uitlopers die andere cellen kunnen aantasten. Als je deze dus behandelt
met een microtubuli stabiliserend medicijn kunnen ze niet meer infecteren omdat ze geen lange
uitlopers kunnen maken. Zo kan je dus ook de migratie en verspreiding van kanker aanpakken.
Plus tips, eiwitten die aan de groeiende uiteinde van microtubuli zitten. Zij kunnen microtubuli sneller
laten groeien of om laten schakelen naar krimpen. Ook kunnen ze groeiende microtubulis laten
hechten aan de chromosomen.
Geninactivatie, door het inactiveren van genen kan je onderzoeken wat er nodig is om microtubuli te
laten groeien, maar ook wat genoeg is.
Wat is genoeg? Door bepaalde onderdelen te isoleren en op een petrischaaltje te laten groeien kan je
dat onderzoeken.
De cel is in staat om spontaan microtubuli naar elkaar toe te brengen als je bv de microtubuli
doorknipt bij de meta/anafase. Zo kan je dus doormiddel van te storen kijken hoe de cel zich
organiseert (zelforganisatie).
Levels biologische complexiteit, van klein naar groot: genetische code, moleculen, cel onderdelen,
cel, weefsel, organisme.
Celdeling, de snelheid van de celdeling wordt bepaald door de sloomste chromosomen.
HeLa cellen, hals kankercellen afkomstig van He(nrietta) La(cks) uit 1951 worden nog steeds in
duizenden labs over de hele wereld onderzocht.
Hoe bestudeer je het cytoskelet?
- Gen inactivatie, we kunnen tegenwoordig het
genoom aanpassen
- Biochemie (samenwerking bekijken)
- Microscoop
Dynamiek is nodig voor cellen om te kunnen reageren
op de omgeving en beweging mogelijk te maken.
Verder is het erg belangrijk bij celdeling.
Cytoskelet, de filamenten van het cytoskelet zijn
opgebouwd uit kleine sub eenheden die samen grote
polymeren vormen. Het principe van de dynamiek is
dus deze snelle op- en afbouw van filamenten.
Microtubuli, 13 protofilamenten maken
een microtubulus. Deze filamenten hebben
vanwege de asymmetrie van α-tubuline en
β-tubuline een – en een + uiteinde. Deze
polariteit heeft niks met lading te maken.
Aan het + einde zijn makkelijker tubulines
te plakken dan aan het – einde dus groei vindt aan de + kant
plaats en hij zit vast aan de – kant. Bij hydrolyse van GTP krijg je
het instabiele GDP en gaat het polymeer depolimeriseren. Zolang
het GTP is, kan de microtubuli groeien.
Taxol, een stofje wat microtubuli stabiliseert waardoor ze niet
bwegen. Hierdoor kunnen er geen spoelfiguren gemaakt worden
bij de celdeling. De celdeling lukt hierdoor niet, waardoor de cel apoptose zal plegen. Dit kan erg
nuttig zijn bij kankerbestrijding, aangezien kanker snel delende cellen zijn. Mensen die hiermee
behandeld worden krijgen last van bloedarmoede, haaruitval en misselijkheid, aangezien deze
weefsel snel delende cellen bevatten. Maar kankercellen delen sneller waardoor je tumoren kan
doden.
Kankercellen, maken lange uitlopers die andere cellen kunnen aantasten. Als je deze dus behandelt
met een microtubuli stabiliserend medicijn kunnen ze niet meer infecteren omdat ze geen lange
uitlopers kunnen maken. Zo kan je dus ook de migratie en verspreiding van kanker aanpakken.
Plus tips, eiwitten die aan de groeiende uiteinde van microtubuli zitten. Zij kunnen microtubuli sneller
laten groeien of om laten schakelen naar krimpen. Ook kunnen ze groeiende microtubulis laten
hechten aan de chromosomen.
Geninactivatie, door het inactiveren van genen kan je onderzoeken wat er nodig is om microtubuli te
laten groeien, maar ook wat genoeg is.
Wat is genoeg? Door bepaalde onderdelen te isoleren en op een petrischaaltje te laten groeien kan je
dat onderzoeken.
De cel is in staat om spontaan microtubuli naar elkaar toe te brengen als je bv de microtubuli
doorknipt bij de meta/anafase. Zo kan je dus doormiddel van te storen kijken hoe de cel zich
organiseert (zelforganisatie).
