Obdeijn, H., Mas, P. de. (2012). Geschiedenis van Marokko (3e 711-1492: Straat van Gibraltar (Kanaal van Andalusië) als
druk). Amsterdam: Bulaaq. verbinding tussen twee gebieden met een Arabisch-
Islamitisch cultuur.
Inleiding
Een kennismaking met Marokko Een pluriforme samenleving
De landbouwbevolking trok zich terug uit de vruchtbare
De ligging kustvlaktes, omdat:
Vier zijden van Marokko: 1. Zij werden teruggedrongen door nomaden, die voor hun
1. Atlantische Oceaan. kuddes veel weidegrond gebruikten;
2. Middellandse Zee. 2. Legers van de sultan (belastinginners) zich niet graag in
3. (Onofficiële) grens met Algerije. de bergen waagden.
4. Sahara. 3. Europeanen de kustplaatsen bezetten en plundertochten
Vier aspecten van Marokko: in het binnenland ondernamen.
1. Grote gelijkenis met Mediterrane wereld. Vanaf twintigste eeuw: verstedelijking!
2. Atlasgebergten als barrière tegen het achterland. Berbers:
3. Havens langs de kust als venster op de rest van de - Autonomie en verzet tegen van buitenaf opgelegde
wereld. structuren.
4. Handelsroutes naar het zuiden van de woestijn. - Overname taal en cultuur van diverse nieuwkomers
(Feniciërs, Romeinen, Vandalen, Arabieren,
De grenzen Europeanen): arabisering.
Verbinding met de omliggende regio’s. - Geschiedenis van de Berbers grotendeels bekend via de
Geen eenstemmigheid over grens met Algerije en de veroveraars.
zuidgrens. Vanaf de 8e eeuw: islamisering van Marokko.
Oudheid: Marokko deel van grotere, oostelijker gelegen Ook invloeden van vele andere immigranten: joden, zwarte
rijken. slaven, tot de islam bekeerde Europeanen.
- Punische, Romeinse, Byzantijnse, Arabische Rijk. Marokko is een land met een oud stadswezen.
Middeleeuwen: pogingen tot verovering delen van de - Nieuwe stadvestigingen tijdens het protectoraat (1912-
oostelijke Maghreb. 1956).
Vanaf 16e eeuw: Marokko grenst direct aan het Ottomaanse - Continue urbanisatie.
Rijk.
Verhouding tussen centraal gezag en autonomie
Het gezag van de sultan varieerde sterk naar plaats en tijd.
Pagina | 1