- Juiste serie leervoorstellen:
Er moet langdurig gewend worden aan de nieuwe springsituatie en het eerste leervoorstel (zonder
lijn, languit en dwars over de volledige breedte van de onderrug). Voor de vanger is het op deze
manier makkelijker vangen. Door de lijn vroegtijdig te introduceren gaat de springer zich klein maken
tijdens de vlucht en zal de rotatie en het risico vergroten. Ook zorgt de lijn dat de leerling een deel van
de vlucht hol zal hangen, waardoor er een verdichting van de lichaamsmassa rondom het algemeen
lichaamszwaartepunt is. Het gevolg is een kleinere momentarm, waardoor de rotatie versterkt wordt.
Pas als de landing in hoge regelmaat geschiedt conform het eerder geformuleerde leervoorstel, kan de
lijn worden geïntroduceerd. Deze dient daarbij overigens wel onmiddellijk ook op een voor de springer
relevante hoogte te worden gehangen. Alleen dan zal de lijn de atleet helpen, om op de goede
momenten, in het juiste tempo en in de goede richting zijn springen te sturen. Daarmee is de lijn niet
alleen de te passeren hindernis, maar vormt deze ook een belangrijk hulpmiddel bij het aanleren van
de sprong.
3. Verlenen van vanghulp
- Goede plaatsing:
Vangen doe je door een klemgreep aan te leggen om het bovenbeen van de springer, zo dicht als
mogelijk bij het massacentrum. Hier zijn de minste scharnierpunten en dus is het effect het grootste.
Door deze klemgreep kan je rotatie tegen gaan mocht het nodig zijn en kan de springer bij een te verre
vlucht terug worden getrokken. Om te vangen is er inzicht in springen nodig en dus zal er in het begin
niet door leerlingen gevangen kunnen worden. De vanger moet trefzeker zijn.
- Docent geniet voorkeur:
Later in het springen, wanneer door spronghoogte afwijkingen kunnen toenemen heeft het vangen
door de docent de voorkeur. Aangezien hij inzicht heeft op de mogelijke gevaren. Hij kan ingrijpen uit
opgedane informatie van bijvoorbeeld de aanloop of de afzet. Bij grotere hoogte kan je onder de lijn
bij de bovenbenen begeleiden.
Floppen met de reutherplank
Dezelfde bovengenoemde opmerkingen gelden voor het springen met de reutherplank. Ook hier is de zweeftijd
groter als bij de normale flop en dus het risico vergroot.
12
Er moet langdurig gewend worden aan de nieuwe springsituatie en het eerste leervoorstel (zonder
lijn, languit en dwars over de volledige breedte van de onderrug). Voor de vanger is het op deze
manier makkelijker vangen. Door de lijn vroegtijdig te introduceren gaat de springer zich klein maken
tijdens de vlucht en zal de rotatie en het risico vergroten. Ook zorgt de lijn dat de leerling een deel van
de vlucht hol zal hangen, waardoor er een verdichting van de lichaamsmassa rondom het algemeen
lichaamszwaartepunt is. Het gevolg is een kleinere momentarm, waardoor de rotatie versterkt wordt.
Pas als de landing in hoge regelmaat geschiedt conform het eerder geformuleerde leervoorstel, kan de
lijn worden geïntroduceerd. Deze dient daarbij overigens wel onmiddellijk ook op een voor de springer
relevante hoogte te worden gehangen. Alleen dan zal de lijn de atleet helpen, om op de goede
momenten, in het juiste tempo en in de goede richting zijn springen te sturen. Daarmee is de lijn niet
alleen de te passeren hindernis, maar vormt deze ook een belangrijk hulpmiddel bij het aanleren van
de sprong.
3. Verlenen van vanghulp
- Goede plaatsing:
Vangen doe je door een klemgreep aan te leggen om het bovenbeen van de springer, zo dicht als
mogelijk bij het massacentrum. Hier zijn de minste scharnierpunten en dus is het effect het grootste.
Door deze klemgreep kan je rotatie tegen gaan mocht het nodig zijn en kan de springer bij een te verre
vlucht terug worden getrokken. Om te vangen is er inzicht in springen nodig en dus zal er in het begin
niet door leerlingen gevangen kunnen worden. De vanger moet trefzeker zijn.
- Docent geniet voorkeur:
Later in het springen, wanneer door spronghoogte afwijkingen kunnen toenemen heeft het vangen
door de docent de voorkeur. Aangezien hij inzicht heeft op de mogelijke gevaren. Hij kan ingrijpen uit
opgedane informatie van bijvoorbeeld de aanloop of de afzet. Bij grotere hoogte kan je onder de lijn
bij de bovenbenen begeleiden.
Floppen met de reutherplank
Dezelfde bovengenoemde opmerkingen gelden voor het springen met de reutherplank. Ook hier is de zweeftijd
groter als bij de normale flop en dus het risico vergroot.
12
