Hoorcolleges periode a, leerjaar 2
Hoorcollege 1, “team up” de acute fase:
Rest
Ice
Compression
Elevation
ottawa ankele roules:
1. onvermogen de enkel te belasten (vier stappen te doen).
2. pijn bij palpatie van de distale 6 cm van de posterieure zijde van de tibia.
3. pijn bij palpatie van de distale 6 cm van de posterieure zijde van de fibula.
4. pijn bij palpatie van de basis van os metatarsale V.
5. pijn bij palpatie van het os naviculaire.
- als er één positief is, dan is de kans dat er een enkel fractuur erg groot.
als je onderzoek naar je klacht (google) dan is er een grootere kans dat de chronische
klachten aan houden.
anamnese manieren:
1. Hypothecico deductief: je komt door een ja en nee vragen snel tot een conclusie,
Gevaar tunnel visie.
2. vermalmethode: je verzamel alle gegevens van de patiënt, gevaar je vraag teveel
ook het onnodige CHAOS.
3. patroonherkenning: door je ervaring herken je patronen, gevaar je verwacht al dat
het iets is zonder iets goed uitvragen)
patiënt zonder verwijzing komt binnen welke keuzes hebben wij:
1. doorverwijzing.
2. expectatief beleid (wait & see).
3. in behandeling nemen.
wat moet je van de patiënt weten? (tijdens anamnese):
1. is deze patiënt bij de fysiotherapeut op de juiste plek?
2. wat is precies het probleem?
3. als ik naar houdings-en bewegingsgedrag kijk, wat is ‘normaal’ en wat is
‘abnormaal’?
4. wat is de meest problematische handeling?
5. welke oplossingsstrategie heeft de patiënt gekozen en is dat de juiste ‘keuze’?
6. wat zijn de voorspellende factoren?
, Voorbeeld: Jan heeft gisteren een wedstrijdje gevoetbald. Hij is flink door zijn enkel
gegaan. Hij is op maandagochtend de eerste patiënt die in de wachtkamer en wil graag
behandeld worden om volgende week zondag weer fit te zijn. Jan loopt met krukken en
zijn enkel is erg dik
wat is nu het belangrijkste dat je moet weten als fysiotherapeut? (dit geld bij elke casus)
1. welke ervaringen heb ik hiermee?
2. wat vind ik hiervan?
3. wat kan ik hier over vinden in de literatuur?
4. wat is nu het belangrijkste dat je moet weten?
wat is het belangrijkste dat je moet weten in deze casus?
1. is de enkel gebroken of niet?
2. ottowa enkel rules.
Let op rode vlaggen en luister altijd naar je gevoel.
bedenk bij elke fysiotherapeutisch proces:
1. wat verwacht de patiënt van je?
2. wat denk je zelf dat het beste is?
3. wat is de prognose?
4. wat zeggen de verschillende richtlijnen over de voorbeelden!
5. met belangen heb je te maken?
,Hoorcollege 2, klinisch redeneren bij acuut letsel:
fysiotherapeutische diagnose:
- = een beroepsspecifiek oordeel van de fysiotherapeut over het
gezondheidsprobleem van de cliënt, als basis voor het – in samenspraak met de
cliënt (of andere betrokkenen) – op te stellen behandelplan
- heeft andere middelen dan andere specialisten.
- mogen alleen gezondheidsproblemen die zich koppelen aan het
bewegingsapparaat.
methodisch handelen:
- = een logisch aantal stappen in een bepaalde volgorde die samen een
methodiek/methode vormen.
1. screeningsproces: anamnese, rode vlaggen, pluis niet pluis, is de verwijzing terecht.
2. diagnostisch proces: inventarisatie, onderzoek en analyse van het
gezondheidsprobleem, pluis niet pluis.
3. therapeutisch proces: het samen met de cliënt opstellen uitvoeren en evalueren
van een behandelplan.
klinisch redeneren:
- denkstappen in het proces van gegevens verzamelen, analyseren en interpreteren
om gezondheidsproblemen in de klinische praktijk te begrijpen en op te lossen.
- met hoofd, hart en handen.
- het is niet uitsluitend en cognitief proces: zowel impliciet (niet bewust, moeilijk uit
te leggen) als expliciet proces (bewust, goed uit te leggen).
- soms ondersteunt wetenschappelijk bewijs d beste oplossing van een
fysiotherapeutisch probleem. Naar het bewijs is niet altijd voorhanden, de
fysiotherapeut is er niet mee bekend of de context voor toepassing van dat bewijs is
niet geschikt.
DTF = screent op rode vlaggen en een poortwachtersfunctie hebt.
verwijzing = screening is wel als gedaan maar nog steeds alert zijn op tekens en
symptomen die niet thuis horen binnen het domein van de fysiotherapeut. Bij twijfel toch
de rode vlaggen uitvragen.
laat je informeren door de richtijnen.
screeningsproces bij DTF:
- rode vlaggen
- = tekens of symptomen die wijzen op mogelijke ernstige onderliggende
pathologie, waarvoor de patiënt dient te worden geadviseerd contact op te
nemen met de huisart. Jij mag hier GEEN uitspraken over doen.
, eerste moment van bepaling beleid en indicatiestelling:
- aanwezigheid van een of meerdere rode vlaggen, niet pluis.
- indicatie: past niet binnen het domein van de fysiotherapeut.
- advies: contact op te nemen met de huisarts/medisch specialist.
- in het geval van acuut letsel en de context waar je werkzaam bent
bijvoorbeeld sportvereniging, kan dit ook de eerste hulp zijn.
- het screeningsproces wordt naarmate de ervaring toeneemt minder afvinken van
potentiële rode vlaggen maar het interpreteren van de context om tot het oordeel
contra-indicatie fysiotherapie te komen.
anamnese:
- specifieke vragengericht op een scherpe (trauma) analyse.
- cliënt zegt vaak niet meer dan “ik heb mijn knie verdraaid” of “ik heb mij vertild”
alleen deze informatie geeft breed scala aan mogelijke letsels. Door specifieker
doorvragen zoom je steeds verder in. Zoals: impact, krachten, snelheid, richting,
hoogte, slotklachten.
zwelling direct = VKB.
na 12 uur = meniscus.
belemmering voor herstel algemeen:
1. langdurige ontregelde stress.
2. irreële illnes beliefs.
3. co-morbiditeit.
4. omgevingsfactoren.
5. persoonlijke factoren.
6. lokale dispositie.
7. lokale stoornis in de circulatie.
hypothesevorming:
- intern maak je tijdens de screening en anamnese hypotheses en bedenk je wat er in
die regio voor structuren zitten.
- hypotheses verwerpen door lichamelijk onderzoek.
- alleen het fysieke aspect van het gezondheidsprobleem.
tweede moment van bepaling beleid en indicatiestelling, pluis niet pluis:
- je evalueert je hypothese en bepaalt of je de verkregen informatie kunt ontkrachten
en/of moet aanscherpen of dat ze standhouden.
- herkend patroon maar er is op dit moment geen indicatie voor fysiotherapie.
- niet herkennen van patroon door bv onervarenheid of gebrek aan specialisatie.
- niet herkennen van een patroon wat thuis hoort binnen het domein fysiotherapie.
- herkenbaar patroon maar door de fysiotherapeut niet te verklaren afwijkend beloop
in tijd, tekens of symptomen.
- onderbuikgevoel.
Hoorcollege 1, “team up” de acute fase:
Rest
Ice
Compression
Elevation
ottawa ankele roules:
1. onvermogen de enkel te belasten (vier stappen te doen).
2. pijn bij palpatie van de distale 6 cm van de posterieure zijde van de tibia.
3. pijn bij palpatie van de distale 6 cm van de posterieure zijde van de fibula.
4. pijn bij palpatie van de basis van os metatarsale V.
5. pijn bij palpatie van het os naviculaire.
- als er één positief is, dan is de kans dat er een enkel fractuur erg groot.
als je onderzoek naar je klacht (google) dan is er een grootere kans dat de chronische
klachten aan houden.
anamnese manieren:
1. Hypothecico deductief: je komt door een ja en nee vragen snel tot een conclusie,
Gevaar tunnel visie.
2. vermalmethode: je verzamel alle gegevens van de patiënt, gevaar je vraag teveel
ook het onnodige CHAOS.
3. patroonherkenning: door je ervaring herken je patronen, gevaar je verwacht al dat
het iets is zonder iets goed uitvragen)
patiënt zonder verwijzing komt binnen welke keuzes hebben wij:
1. doorverwijzing.
2. expectatief beleid (wait & see).
3. in behandeling nemen.
wat moet je van de patiënt weten? (tijdens anamnese):
1. is deze patiënt bij de fysiotherapeut op de juiste plek?
2. wat is precies het probleem?
3. als ik naar houdings-en bewegingsgedrag kijk, wat is ‘normaal’ en wat is
‘abnormaal’?
4. wat is de meest problematische handeling?
5. welke oplossingsstrategie heeft de patiënt gekozen en is dat de juiste ‘keuze’?
6. wat zijn de voorspellende factoren?
, Voorbeeld: Jan heeft gisteren een wedstrijdje gevoetbald. Hij is flink door zijn enkel
gegaan. Hij is op maandagochtend de eerste patiënt die in de wachtkamer en wil graag
behandeld worden om volgende week zondag weer fit te zijn. Jan loopt met krukken en
zijn enkel is erg dik
wat is nu het belangrijkste dat je moet weten als fysiotherapeut? (dit geld bij elke casus)
1. welke ervaringen heb ik hiermee?
2. wat vind ik hiervan?
3. wat kan ik hier over vinden in de literatuur?
4. wat is nu het belangrijkste dat je moet weten?
wat is het belangrijkste dat je moet weten in deze casus?
1. is de enkel gebroken of niet?
2. ottowa enkel rules.
Let op rode vlaggen en luister altijd naar je gevoel.
bedenk bij elke fysiotherapeutisch proces:
1. wat verwacht de patiënt van je?
2. wat denk je zelf dat het beste is?
3. wat is de prognose?
4. wat zeggen de verschillende richtlijnen over de voorbeelden!
5. met belangen heb je te maken?
,Hoorcollege 2, klinisch redeneren bij acuut letsel:
fysiotherapeutische diagnose:
- = een beroepsspecifiek oordeel van de fysiotherapeut over het
gezondheidsprobleem van de cliënt, als basis voor het – in samenspraak met de
cliënt (of andere betrokkenen) – op te stellen behandelplan
- heeft andere middelen dan andere specialisten.
- mogen alleen gezondheidsproblemen die zich koppelen aan het
bewegingsapparaat.
methodisch handelen:
- = een logisch aantal stappen in een bepaalde volgorde die samen een
methodiek/methode vormen.
1. screeningsproces: anamnese, rode vlaggen, pluis niet pluis, is de verwijzing terecht.
2. diagnostisch proces: inventarisatie, onderzoek en analyse van het
gezondheidsprobleem, pluis niet pluis.
3. therapeutisch proces: het samen met de cliënt opstellen uitvoeren en evalueren
van een behandelplan.
klinisch redeneren:
- denkstappen in het proces van gegevens verzamelen, analyseren en interpreteren
om gezondheidsproblemen in de klinische praktijk te begrijpen en op te lossen.
- met hoofd, hart en handen.
- het is niet uitsluitend en cognitief proces: zowel impliciet (niet bewust, moeilijk uit
te leggen) als expliciet proces (bewust, goed uit te leggen).
- soms ondersteunt wetenschappelijk bewijs d beste oplossing van een
fysiotherapeutisch probleem. Naar het bewijs is niet altijd voorhanden, de
fysiotherapeut is er niet mee bekend of de context voor toepassing van dat bewijs is
niet geschikt.
DTF = screent op rode vlaggen en een poortwachtersfunctie hebt.
verwijzing = screening is wel als gedaan maar nog steeds alert zijn op tekens en
symptomen die niet thuis horen binnen het domein van de fysiotherapeut. Bij twijfel toch
de rode vlaggen uitvragen.
laat je informeren door de richtijnen.
screeningsproces bij DTF:
- rode vlaggen
- = tekens of symptomen die wijzen op mogelijke ernstige onderliggende
pathologie, waarvoor de patiënt dient te worden geadviseerd contact op te
nemen met de huisart. Jij mag hier GEEN uitspraken over doen.
, eerste moment van bepaling beleid en indicatiestelling:
- aanwezigheid van een of meerdere rode vlaggen, niet pluis.
- indicatie: past niet binnen het domein van de fysiotherapeut.
- advies: contact op te nemen met de huisarts/medisch specialist.
- in het geval van acuut letsel en de context waar je werkzaam bent
bijvoorbeeld sportvereniging, kan dit ook de eerste hulp zijn.
- het screeningsproces wordt naarmate de ervaring toeneemt minder afvinken van
potentiële rode vlaggen maar het interpreteren van de context om tot het oordeel
contra-indicatie fysiotherapie te komen.
anamnese:
- specifieke vragengericht op een scherpe (trauma) analyse.
- cliënt zegt vaak niet meer dan “ik heb mijn knie verdraaid” of “ik heb mij vertild”
alleen deze informatie geeft breed scala aan mogelijke letsels. Door specifieker
doorvragen zoom je steeds verder in. Zoals: impact, krachten, snelheid, richting,
hoogte, slotklachten.
zwelling direct = VKB.
na 12 uur = meniscus.
belemmering voor herstel algemeen:
1. langdurige ontregelde stress.
2. irreële illnes beliefs.
3. co-morbiditeit.
4. omgevingsfactoren.
5. persoonlijke factoren.
6. lokale dispositie.
7. lokale stoornis in de circulatie.
hypothesevorming:
- intern maak je tijdens de screening en anamnese hypotheses en bedenk je wat er in
die regio voor structuren zitten.
- hypotheses verwerpen door lichamelijk onderzoek.
- alleen het fysieke aspect van het gezondheidsprobleem.
tweede moment van bepaling beleid en indicatiestelling, pluis niet pluis:
- je evalueert je hypothese en bepaalt of je de verkregen informatie kunt ontkrachten
en/of moet aanscherpen of dat ze standhouden.
- herkend patroon maar er is op dit moment geen indicatie voor fysiotherapie.
- niet herkennen van patroon door bv onervarenheid of gebrek aan specialisatie.
- niet herkennen van een patroon wat thuis hoort binnen het domein fysiotherapie.
- herkenbaar patroon maar door de fysiotherapeut niet te verklaren afwijkend beloop
in tijd, tekens of symptomen.
- onderbuikgevoel.
