Hoofdstuk 5 – Specificiteit in krachttraining
Specificiteit = de bewegingsverwantschap tussen oefenvormen
Specificiteit is de belangrijkste garantie voor een transfer of training
Part practice zorgt voor een geringe transfer of training de sensomotoriek is bij de doelbeweging
namelijk heel anders.
Transfer of laerning: twee vormen beïnvloeden elkaar tot een nauwkeurige stabiele
bewegingsuitvoering.
Generalisatie: een beweging flexibel maken zodat deze adequaat is in een wisselende
bewegingsomgeving.
Sportbewegingen moeten aan beide kenmerken voldoen: stabiele patronen en tegelijk flexibel in een
veranderlijke omgeving.
Om dergelijke situaties te voorkomen en het lichaam te beschermen tegen een te groot en niet
controleerbaar krachtenspel, zijn getrainde eigenschappen zoals krachtinzet derhalve vooral
transferabel naar verwante bewegingspatronen. (krachtinzet bepalen per situatie)
Hierdoor ontstaat er een verband tussen hoeveel spiervezels iemand kan rekruteren en de
vaardigheid die iemand heeft. Ben je vaardig dan kan je meer spiervezels rekruteren dan wanneer je
nog niet zo vaardig ben. Kracht is een functie van coördinatie.
Maximaalkracht is dus afhankelijk van de context.
Is de krachtinzet in de krachtoefening net zo groot als de krachtinzet in de wedstrijd beweging? Dus
niet kijken naar wat maximaal gehaald kan worden tijdens de oefening, maar houdt rekening met de
wedstrijd beweging.
Maximaalkracht die te behalen is in de krachtoefening is lager dan bij de wedstrijdbeweging, dan kan
er geen overload plaats vinden.
Hoogspringen: zonder krachttraining wordt je al sterk, want dat kost gewoon heel veel kracht en is
niet in een oefening terug te brengen.
Vermogen en transfer
Koppelen kracht aan snelheid = vermogen
Hoe meer contractiesnelheid, hoe minder kracht de spiervezel kan zetten
Er zijn 2 belangrijke overwegingen met betrekking tot vermogenslevering in sportbewegingen. Ten
eerste wordt de totale hoeveelheid vermogen die iemand levert, sterk beïnvloed door hoe snel de
kracht in de spieren kan worden opgebouwd. Ten tweede wordt de vermogenslevering behalve door
stijgtijd aan het begin van de beweging ook nog beperkt doordat de beweging op het einde van de
versnellingsweg moet worden afgeremd.
Behalve dat er verschillen in stijgtijd kunnen optreden door de invloed van een halterlast, kunnen er
ook grote verschillen optreden in stijgtijd door verschillen in de houdingen waarin het vermogen
moet worden opgebouwd. Voorbeeld: 2 benig afzetten of 1 benig afzetten.
, Halterlast geeft de spieren gewenste voorspanning. Het heeft dan ook een beperkte transfer op het
gebied van het creëren van voorspanning.
Afremmen met een halterlast de bewegingssnelheid is door de hoge weestand lager, waardoor
het probleem van het afremmen op het einde van de vermogenslevering geringer is en spieren
langer hun vermogen kunnen blijven leveren. je traint het afremmen dus niet
Het vermogen dat geleverd wordt in een functionele beweging is bijna altijd het resultaat van
samenwerking tussen spieren.
Vermogen leveren is dus ook coördinatie.
Overeenkomsten tussen twee bewegingsvormen
1. Verwantschap in de innerlijke bewegingsstructuur
Intramusculair: de coördinatie binnen een spier spierwerking in de onderste extremiteit bij
een sprong in een trampoline en een blokkeersprong in volleybal
Intermusculair: samenwerking tussen spieren samenwerking rugspier en de bilspier bij
een blokkeersprong en bij een zwemstart
2. Verwantschap in de uiterlijke bewegingsstructuur
De bewegingsuitslagen van de gewrichten schoudergordel bij een strekworp en bij het
serveren bij tennis
3. Verwantschap in energieleverantie
4. Verwantschap in sensorische patronen
Monitoren van de omgeving
Monitoren van het lichaam
5. Verwantschap in de intentie van de beweging
De oefenvormen hebben niet in elke categorie verwantschap, ze zijn daardoor gedeeltelijk specifiek.
Intramusculaire coördinatie
Krachttraining is zeer geschikt om de coördinatie binnen 1 spier te optimaliseren.
Aansturing: size principle en model van Hill tussen spiervezels en passieve weefsels
Spieren kunnen op meer dan één manier hun werk doen concentrisch, excentrisch, isometrisch en
elastisch. Ze verschillen erg van elkaar en lopen niet geleidelijk in elkaar over. Daardoor is de
specificiteit van een oefening op intramusculair niveau erg gebonden aan het type spiercontractie
dat plaatsvindt.
Stap 1 specifiek maken van krachttraining = overeenkomst in het soort spiercontractie.
Specificiteit = de bewegingsverwantschap tussen oefenvormen
Specificiteit is de belangrijkste garantie voor een transfer of training
Part practice zorgt voor een geringe transfer of training de sensomotoriek is bij de doelbeweging
namelijk heel anders.
Transfer of laerning: twee vormen beïnvloeden elkaar tot een nauwkeurige stabiele
bewegingsuitvoering.
Generalisatie: een beweging flexibel maken zodat deze adequaat is in een wisselende
bewegingsomgeving.
Sportbewegingen moeten aan beide kenmerken voldoen: stabiele patronen en tegelijk flexibel in een
veranderlijke omgeving.
Om dergelijke situaties te voorkomen en het lichaam te beschermen tegen een te groot en niet
controleerbaar krachtenspel, zijn getrainde eigenschappen zoals krachtinzet derhalve vooral
transferabel naar verwante bewegingspatronen. (krachtinzet bepalen per situatie)
Hierdoor ontstaat er een verband tussen hoeveel spiervezels iemand kan rekruteren en de
vaardigheid die iemand heeft. Ben je vaardig dan kan je meer spiervezels rekruteren dan wanneer je
nog niet zo vaardig ben. Kracht is een functie van coördinatie.
Maximaalkracht is dus afhankelijk van de context.
Is de krachtinzet in de krachtoefening net zo groot als de krachtinzet in de wedstrijd beweging? Dus
niet kijken naar wat maximaal gehaald kan worden tijdens de oefening, maar houdt rekening met de
wedstrijd beweging.
Maximaalkracht die te behalen is in de krachtoefening is lager dan bij de wedstrijdbeweging, dan kan
er geen overload plaats vinden.
Hoogspringen: zonder krachttraining wordt je al sterk, want dat kost gewoon heel veel kracht en is
niet in een oefening terug te brengen.
Vermogen en transfer
Koppelen kracht aan snelheid = vermogen
Hoe meer contractiesnelheid, hoe minder kracht de spiervezel kan zetten
Er zijn 2 belangrijke overwegingen met betrekking tot vermogenslevering in sportbewegingen. Ten
eerste wordt de totale hoeveelheid vermogen die iemand levert, sterk beïnvloed door hoe snel de
kracht in de spieren kan worden opgebouwd. Ten tweede wordt de vermogenslevering behalve door
stijgtijd aan het begin van de beweging ook nog beperkt doordat de beweging op het einde van de
versnellingsweg moet worden afgeremd.
Behalve dat er verschillen in stijgtijd kunnen optreden door de invloed van een halterlast, kunnen er
ook grote verschillen optreden in stijgtijd door verschillen in de houdingen waarin het vermogen
moet worden opgebouwd. Voorbeeld: 2 benig afzetten of 1 benig afzetten.
, Halterlast geeft de spieren gewenste voorspanning. Het heeft dan ook een beperkte transfer op het
gebied van het creëren van voorspanning.
Afremmen met een halterlast de bewegingssnelheid is door de hoge weestand lager, waardoor
het probleem van het afremmen op het einde van de vermogenslevering geringer is en spieren
langer hun vermogen kunnen blijven leveren. je traint het afremmen dus niet
Het vermogen dat geleverd wordt in een functionele beweging is bijna altijd het resultaat van
samenwerking tussen spieren.
Vermogen leveren is dus ook coördinatie.
Overeenkomsten tussen twee bewegingsvormen
1. Verwantschap in de innerlijke bewegingsstructuur
Intramusculair: de coördinatie binnen een spier spierwerking in de onderste extremiteit bij
een sprong in een trampoline en een blokkeersprong in volleybal
Intermusculair: samenwerking tussen spieren samenwerking rugspier en de bilspier bij
een blokkeersprong en bij een zwemstart
2. Verwantschap in de uiterlijke bewegingsstructuur
De bewegingsuitslagen van de gewrichten schoudergordel bij een strekworp en bij het
serveren bij tennis
3. Verwantschap in energieleverantie
4. Verwantschap in sensorische patronen
Monitoren van de omgeving
Monitoren van het lichaam
5. Verwantschap in de intentie van de beweging
De oefenvormen hebben niet in elke categorie verwantschap, ze zijn daardoor gedeeltelijk specifiek.
Intramusculaire coördinatie
Krachttraining is zeer geschikt om de coördinatie binnen 1 spier te optimaliseren.
Aansturing: size principle en model van Hill tussen spiervezels en passieve weefsels
Spieren kunnen op meer dan één manier hun werk doen concentrisch, excentrisch, isometrisch en
elastisch. Ze verschillen erg van elkaar en lopen niet geleidelijk in elkaar over. Daardoor is de
specificiteit van een oefening op intramusculair niveau erg gebonden aan het type spiercontractie
dat plaatsvindt.
Stap 1 specifiek maken van krachttraining = overeenkomst in het soort spiercontractie.
