Grip
Auteur: Stephan Enter
Uitgave: 2011, G.A. van Oorschot B.V.
Eerste druk: 2011
Genre: Psychologische roman
Schrijver:
Stephan Enter is geboren op 12 november 1973 in Roozendaal. Hij studeerde
letterkunde en Keltische talen en culturen in Utrecht. Hij debuteerde in 1999 met de
verhalenbundel Winterhanden. Met de roman Grip (2011) won hij verschillende
prijzen.
Titelverklaring:
Het boek heet Grip en dit gaat dan ook over de grip die de hoofdpersonen proberen
te krijgen op het leven. Tijdens het bergbeklimmen is dit ook letterlijk zo. Als ze grip
op de berg verliezen, is het het einde van het leven.
Ook wijst de titel Grip naar de manier waarop het verleden nog een hele grote grip
heeft op de personages in het boek.
Perspectief:
Het verhaal is geschreven vanuit 3 personen: Paul, Martin en Vincent. Er wordt in dit
boek gebruik gemaakt van een hij/zij-perspectief. Omdat het vanuit 3 personages is
geschreven, kom je achter de gedachtes van alle 3 de studenten, maar ook kom je te
weten wat ze van elkaar denken en hoe ze individueel omgaan met hun verleden.
Tijd + ruimte:
Het verhaal speelt zich af in mei 2007. Het verhaal loopt chronologisch, maar er zijn
wel veel flashbacks naar het verleden. Tijdens deze flashbacks wordt er verwezen
naar de gebeurtenissen uit hun studietijd en wat dat toen en nu met hen doet. Deze
herinneringen spelen zich twintig jaar geleden af, in juni 1987. Het boek begint 's
ochtends en eindigt met zonsondergang, dus het boek beslaat een dag.
Het verhaal speelt zich af in Wales. Dit land grenst aan Engeland en heeft veel
moeten doorstaan om uiteindelijk zelfstandig te worden. Dit symboliseert de strijd die
de hoofdpersonen voeren met zichzelf om los te komen van het verleden. In de
herinneringen van de drie vertelpersonages speelt het verhaal zich af op de Noorse
eilandengroep, de Lofoten.
Opbouw/indeling:
Het boek bestaat uit 4 delen. Deze delen zijn vervolgens weer onderverdeeld in niet
getitelde hoofdstukken. In totaal zijn er 18 hoofdstukken. In deel 1 ligt het perspectief
bij Paul, in deel 2 bij Martin, in deel 3 bij Vincent en in deel 4 weer bij Paul.
, Taalgebruik:
Wat mij opviel aan dit boek is dat het mega lange zinnen bevatte. Het was niet heel
storend, want de zinnen waren wel erg goed te volgen. Ook wordt er gebruik
gemaakt van figuurlijke taal in dit boek. Voorbeeld: ‘Hij zag uit zijn ooghoeken een
aspergeachtige gestalte uit de zeespiegel oprijzen.’
Doel van het boek:
Het verleden zien te accepteren en doorgaan met het leven + focussen op de
toekomst.
Open of gesloten einde:
Open einde, we weten door het open einde niet of Vincent zal voortleven en mogelijk
op zijn 60e de onsterfelijkheid zal bereiken of dat hij op een klein, eenzaam strandje
aan de kust bij Swansea eigenlijk toch roemloos ten onder zal gaan en te pletter zal
vallen.
Actueel/oud (betrekking op het boek):
Actueel, het verhaal gaat over een groep vrienden die 20 jaar geleden samen gingen
bergklimmen. Ze hebben elkaar sindsdien 20 jaar niet gezien en besluiten een reünie
te houden. De tijd waarin het boek geschreven is, heeft dus geen betrekking op het
verhaal.
Belangrijkste gebeurtenis:
De belangrijkste gebeurtenis in het boek is het moment dat Lotte door een zwak stuk
gletsjerijs valt. De vrienden kunnen er maar niet achter komen of dit een ongeluk was
of dat Lotte zelfmoord probeerde te plegen. Vincent zit ermee, omdat hij denkt dat
Lotte misschien zelfmoord probeerde te plegen, omdat hij haar vlak daarvoor had
afgewezen. Ook heeft Lotte aan Paul, de redder, gevraagd of hij kan zeggen dat het
een ongeluk was. Dit roept vraagtekens bij hem op.
Motieven:
Midlifecrisis - Het terugkijken op de keuzes die je in het verleden hebt gemaakt, hoort
natuurlijk wel sterk bij de periode die mensen in hun leven ervaren als het
midlifecrisisverhaal. Op zo’n moment kijken mensen terug naar wat voor keuzes ze
hebben gemaakt.
Herinneringen - De roman staat vol met citaten over herinneringen. Twintig jaar
geleden is er het een en ander gebeurd en dat wat op de Lofoten is gebeurd, staat in
het geheugen van de drie mannen gegrift.
Auteur: Stephan Enter
Uitgave: 2011, G.A. van Oorschot B.V.
Eerste druk: 2011
Genre: Psychologische roman
Schrijver:
Stephan Enter is geboren op 12 november 1973 in Roozendaal. Hij studeerde
letterkunde en Keltische talen en culturen in Utrecht. Hij debuteerde in 1999 met de
verhalenbundel Winterhanden. Met de roman Grip (2011) won hij verschillende
prijzen.
Titelverklaring:
Het boek heet Grip en dit gaat dan ook over de grip die de hoofdpersonen proberen
te krijgen op het leven. Tijdens het bergbeklimmen is dit ook letterlijk zo. Als ze grip
op de berg verliezen, is het het einde van het leven.
Ook wijst de titel Grip naar de manier waarop het verleden nog een hele grote grip
heeft op de personages in het boek.
Perspectief:
Het verhaal is geschreven vanuit 3 personen: Paul, Martin en Vincent. Er wordt in dit
boek gebruik gemaakt van een hij/zij-perspectief. Omdat het vanuit 3 personages is
geschreven, kom je achter de gedachtes van alle 3 de studenten, maar ook kom je te
weten wat ze van elkaar denken en hoe ze individueel omgaan met hun verleden.
Tijd + ruimte:
Het verhaal speelt zich af in mei 2007. Het verhaal loopt chronologisch, maar er zijn
wel veel flashbacks naar het verleden. Tijdens deze flashbacks wordt er verwezen
naar de gebeurtenissen uit hun studietijd en wat dat toen en nu met hen doet. Deze
herinneringen spelen zich twintig jaar geleden af, in juni 1987. Het boek begint 's
ochtends en eindigt met zonsondergang, dus het boek beslaat een dag.
Het verhaal speelt zich af in Wales. Dit land grenst aan Engeland en heeft veel
moeten doorstaan om uiteindelijk zelfstandig te worden. Dit symboliseert de strijd die
de hoofdpersonen voeren met zichzelf om los te komen van het verleden. In de
herinneringen van de drie vertelpersonages speelt het verhaal zich af op de Noorse
eilandengroep, de Lofoten.
Opbouw/indeling:
Het boek bestaat uit 4 delen. Deze delen zijn vervolgens weer onderverdeeld in niet
getitelde hoofdstukken. In totaal zijn er 18 hoofdstukken. In deel 1 ligt het perspectief
bij Paul, in deel 2 bij Martin, in deel 3 bij Vincent en in deel 4 weer bij Paul.
, Taalgebruik:
Wat mij opviel aan dit boek is dat het mega lange zinnen bevatte. Het was niet heel
storend, want de zinnen waren wel erg goed te volgen. Ook wordt er gebruik
gemaakt van figuurlijke taal in dit boek. Voorbeeld: ‘Hij zag uit zijn ooghoeken een
aspergeachtige gestalte uit de zeespiegel oprijzen.’
Doel van het boek:
Het verleden zien te accepteren en doorgaan met het leven + focussen op de
toekomst.
Open of gesloten einde:
Open einde, we weten door het open einde niet of Vincent zal voortleven en mogelijk
op zijn 60e de onsterfelijkheid zal bereiken of dat hij op een klein, eenzaam strandje
aan de kust bij Swansea eigenlijk toch roemloos ten onder zal gaan en te pletter zal
vallen.
Actueel/oud (betrekking op het boek):
Actueel, het verhaal gaat over een groep vrienden die 20 jaar geleden samen gingen
bergklimmen. Ze hebben elkaar sindsdien 20 jaar niet gezien en besluiten een reünie
te houden. De tijd waarin het boek geschreven is, heeft dus geen betrekking op het
verhaal.
Belangrijkste gebeurtenis:
De belangrijkste gebeurtenis in het boek is het moment dat Lotte door een zwak stuk
gletsjerijs valt. De vrienden kunnen er maar niet achter komen of dit een ongeluk was
of dat Lotte zelfmoord probeerde te plegen. Vincent zit ermee, omdat hij denkt dat
Lotte misschien zelfmoord probeerde te plegen, omdat hij haar vlak daarvoor had
afgewezen. Ook heeft Lotte aan Paul, de redder, gevraagd of hij kan zeggen dat het
een ongeluk was. Dit roept vraagtekens bij hem op.
Motieven:
Midlifecrisis - Het terugkijken op de keuzes die je in het verleden hebt gemaakt, hoort
natuurlijk wel sterk bij de periode die mensen in hun leven ervaren als het
midlifecrisisverhaal. Op zo’n moment kijken mensen terug naar wat voor keuzes ze
hebben gemaakt.
Herinneringen - De roman staat vol met citaten over herinneringen. Twintig jaar
geleden is er het een en ander gebeurd en dat wat op de Lofoten is gebeurd, staat in
het geheugen van de drie mannen gegrift.
