Samenvatting Elektrocardiografie

Samenvatting: Het elektrocardiografie


Inhoud
Hoofdstuk 1: Het elektrocardiogram.....................................................................................................2
Hoofdstuk 2: Supraventriculaire ritmestoornissen................................................................................6
Hoofdstuk 3: Ventriculaire ritmestoornissen.......................................................................................17
Hoofdstuk 4: Geleidingsstoornissen....................................................................................................23
Hoofdstuk 6: Dilatatie en hypertrofie..................................................................................................35
Hoofdstuk 7: Het pacemaker ecg.........................................................................................................38
Hoofdstuk 8: Diverse ecg-aspecten.....................................................................................................41
Hoofdstuk 5: Ischemie en het myocardinfarct.....................................................................................45




1

,Hoofdstuk 1: Het elektrocardiogram
Standaard ecg 12 afleidingen:
- Afleiding I, II en III (afleidingen van Einthoven)
- Afleiding aVR, aVL en aVF (afleidingen van Goldberger)
- Afleiding V1, V2, V3, V4, V5 en V6 (afleidingen van Wilson)

Extremiteitsafleidingen= afleidingen I, II, III en aVR, aVL en aVF
Borstwandafleidingen/ precordiale afleidingen= afleidingen V1 t/m V6

Driehoek van Einthoven= afleidingen I, II en III = bipolaire afleidingen= potentiaalverschil gemeten
tussen twee elektroden, een negatieve elektrode en een positieve elektrode
- Potentiaalverschil= hoeveelheid arbeid die per ladingseenheid verricht moet worden om een
elektrische lading van het eerste punt naar het tweede punt te verplaatsen.

Bedacht verwisseling elektroden  afleiding aVR positieve P-toppen en positief QRS-complex
extreme hartas

Analyse ecg tien stappenplan te doorlopen:
1. Ritmebepaling
o Centraal vinden van P-toppen  beste te vinden in afleiding II, V1
en aVR
 Morfologie (vorm) van P-top
 Alle P-toppen gelijk van vorm>?
 Relatie met QRS-complex?
 Plaats P-top t.o.v. QRS-complex
o Regelmaat ritme
2. Hartfrequentie
3. Elektrische hartas
4. P-top= activatie van atria op ecg
o P-top beste te beoordelen in afleiding II en afleiding V1
 Afleiding II= normale P-top positief en egaal rond van vorm en maximaal 3mm
breed (0,12sec.) en 2,5mm hoog (0,25mV)
 Verbrede P-top = linkeratriumvergroting
 Hoge P-top = rechteratriumvergroting
 V1 = P-top bifasisch, positief eerste deel (activatie rechteratrium) en negatief
tweede deel (activatie linkeratrium) afmetingen moeten gelijk zijn, beide
1mm breed en 1mm diep  sinusknoop hoog in rechteratrium gelegen en eerst
rechteratrium activeert en daarna linkeratrium

5. PR-interval = maat AV-geleiding, begin P-top tot begin QRS-complex = (0,12 – 0,20sec.)
o PR-interval < 0,12 sec.= ergens een andere verbinding behalve bundel van His
waarlangs elektrische prikkel van atrium naar ventrikels lopen
o Via elektrische verbinding bereikt elektrische impuls sneller ventrikels dan normaal 
bijv. WPW-syndroom
o PR-interval > 0,20 sec = vertraging van geleiding van elektrische impuls, in
rechteratrium, AV-knoop, bundel van His of bundeltakken zijn




2

,6. QRS-top
o Breedte QRS-complex = activatie ventrikels
 Q= activatie ventrikelseptum
 R= van beide ventrikels
 S= van late activatie van bovenste deel van septum (baso-septaal) en van
uitstroombaan rechterventrikel
 Gemeten begin Q-golf tot einde S-top = < 0,12sec.
 QRS-complex verbreed  ergens in ventrikel geleidingsprobleem, vaak in
bundeltakken  naar V1 of V6 gekeken sprake is van bundeltakblok
 Afleiding V1:
 Rechterbundeltakblok afleiding V1 positief en kenmerkende rSR’-
configuratie

 Afleiding V6:
 Linkerbundeltakblok in afleiding V1 diep negatief, rS- of QS-complex en
afleiding V6 is positief met brede R-top (eerste piek is activatie
rechterventrikel, tweede piek is activatie linkerventrikel) of gespleten R-
top. Q is in V6 verdwenen.


o Pathologische Q-golven
 Normale Q geeft septumactivatie weer, verloopt van links naar rechts 
afleidingen linkerzijde van hart gelegen, zijn afleiding I, aVL, V5 en V6, een
negatieve uitslag, de q-golf
 Afleidingen die aan rechterzijde hart zijn gelegen (V1, V2, V3) ontstaat kleine r
 afleidingen activatie naar zich toe komen
 Pathologische Q, een van volgende criteria:
 Brede Q: ≥ 1 mm breed
 Indien Q < 1 mm  diepe Q ≥ 1/3 van hoogte van R-top
 Q in afleiding waar normaal geen Q aanwezig is (V2 – V3)

o Voltages van QRS-complexen
 Erg hoge amplituden QRS-complex  vermoeden ventrikelhypertrofie of LBTB
 Laag voltage ecg  extremiteitsafleidingen > 5mmen en precordiale afleidingen
> 10mm
 Oorzaken: pneumothorax, cardiomyopathie, obesitas, pericardvocht,
COPD en myxoedeem
 Ecg geijkt 1 mV = 10mm
o R-top progressie in precordiale afleidingen

7. ST-segment
o Overeen met fase 2 van actiepotentiaal
o ST-depressie= ST-segment onder iso-elektrische lijn
 Horizontaal of aflopend ST-segment: J-punt 0,5 mm of > onder iso-elektrische
lijn blijft
 ST-segment oplopend: 2mm voorbij J-punt gemeten  1mm of > onder iso-
elektrische lijn
 Oorzaken: ischemie, repolarisatiestoornissen en digitalisgebruik
o ST-elevatie= ST-segment boven iso-elektrische lijn




3

,  J-punt 1mmm of > boven iso-elektrische lijn in alle afl., behalve V1 en V2  J-
punt 2 mm of meer
o Ijkpunt ST- veranderingen (ST-deviatie) = J –punt, punt waar S-top overgaat in ST-
segment
o Oorzaken: ischemie, myocardinfarct, ventriculaire geleidingsstoornissen, hyperkaliëmie,
ventrikelhypertrofie, pericarditis
o ST-segment vorm:
 Concaaf (hol), conves (bol) of recht (gestrekt)

8. T-top
o Overeen met fase 3 van actiepotentiaal
o Beoordeling T-top:
 Polariteit (positieve of negatieve T-toppen)
 Afleiding III mag T-top negatief, mits afl. II en aVF positief, aVR is T-top
negatief
 T-top V1 negatief of positief, net als in V2
 V1 negatieve T-top  V2 negatief of positief zijn
 V1 positieve T-top  V2 positief  negatieve T-top V2= afwijkend
 Symmetrie (symmetrisch ( ischemie) of asymmetrisch= normaal)
 Hoogte T-top:
 T-top extremiteitsafleidingen niet < 1 – 2mm en niet > 5 – 6 mm
 Precordiale afl. T-toppen niet < 2- 3mm en niet > 10mm
 T-top afleiding aVL alleen beoordeeld R-top > 5mm is

- Ischemie invloed op ST-segment en T-top = primaire repolarisatiestoornissen
- Andere oorzaak veranderingen in ST-segment en T-top is abnormale depolarisatie van ventrikels,
zoals bij bundeltakblok  abnormale repolarisatie = secundaire repolarisatiestoornissen

9. QT-interval = begin activatie ventrikels tot einde herstelfase van ventrikels  begin QRS-
complex tot einde T-top
o Lengte afhankelijk van:
 Geslacht en hartfrequentie (stijgen HF  QT-interval korter; langer QT trage
HF)
 QT-interval gecorrigeerd te worden naar HF van 60/min 
QTc (QT-corrected) – interval = formule van Bazett= QTc = QT/ (√RR(in sec.)
 QTc-interval  onder- als bovengrens:
 Vooral bovengrens gekeken; mannen 0,44sec en vrouwen 0,46sec 
gem. waarden 0,45sec. als bovengrens
 Ondergrens; rond 0,32sec
 Verlengd QTc-interval  verhoogd risico ventrikeltachycardie of
ventrikelfibrilleren
10. Conclusie




4