Samenvatting kennistoets OWE 2

Kennistoets OWE 2

Samenvatting van:

- Decompensatio Cordis
- Depressie
- Dementie
- Oncologie (mammacarcinoom)
- Verpleegkundige als communicator
- Verpleegtechnische vaardigheden
- Rechten

, Decompensatio cordis
Hoorcollege decompensatio cordis

Hartfalen  decompensatio cordis

De pompfunctie van het hart wordt beïnvloed door:
- Frequentie  aantal slagen per minuut
- Contractiliteit  de kracht waarmee wordt samengetrokken
- Preload  voorbelasting, hoe is de vulling van het hart voordat hij samentrekt)
- Afterload  nabelasting, de spanning van de hartspier tijdens het
samentrekken

De contractiliteit, preload en afterload bepalen het slagvolume

Het hartminuutvolume dat is aangepast aan de behoefte van het lichaam, wordt
bepaald door de frequentie en slagvolume. Past zich aan bij inspanning.

Compensatiemechanismen  wanneer het hart het niet meer zelf bij kan benen:
1. Hart zelf  het hart bepaald de pompkracht, grote preload wordt gevolgd
door grote contractie
2. Het sympathische zenuwstelsel  verhogen van de frequentie, als het
nodig is. Om de bloeddruk om hoog te krijgen  vasoconstrictie
(bloedvernauwing).
3. Nieren  als je doorbloeding slecht is, dus ook de doorbloeding van je
nieren, gaat er een mechanisme van start  het raas systeem, deze zorgt
ervoor dat je vocht gaat vasthouden. Hierdoor gaat de bloeddruk om hoog.
4. Hormonen  ADH, zorgt er voor dat vocht wordt vastgehouden en wordt
gemaakt door de hypothalamus.

Er zijn momenten dat mechanismen de preload en afterload alleen maar erger
maken, bijvoorbeeld iemand die hartfalen heeft gehad.

Als het hart tekortschiet  hartfalen:
- Falende circulatie = niet voldoende voedingsstoffen op de plek waar het nodig
is
- Overvulde circulatie = te veel vocht in je vaten

Oorzaken voor een tekortschietende pomp:
- Verhoogde belasting van het hart
- Instroombelemmering  bloed kan niet goed doorstromen doordat de
kleppen niet goed meer werken. Iemand heeft een infarct gehad waardoor er
littekenweefsel wordt aangemaakt wat het hart stugger maakt, dit beïnvloed
de rek.
- Verminderde spierfunctie  beschadiging van de hartspier, waardoor het
niet meer goed kan pompen en samentrekken.

,Bij overbelasting op een knooppunt is de doorstroom niet goed meer (file):
Backward failure  Toegenomen drukte aan de voorkant van het hart.
Rechterharthelft krijgt het niet meer goed voor elkaar om goed door te pompen, dit
leidt tot:
- Verhoging centraal veneuze druk
- Verhoging druk v. cava en capillairen, zorgt voor stuwing
- Verminderde doorbloeding van de weefsels, ontstaat door stuwing. Minder
goede uitwisseling van zuurstof en voedingsstoffen.
Linkerharthelft krijgt het niet meer goed voor elkaar om goed door te pompen:
- Stijging van de druk in de longaders en hun vertakkingen:
 Dyspnoe
 Longoedeem
 Hydrothorax


Forward failure  slechte doorstroom, te weinig bloed. Aan de achterkant. Dit leidt
tot:
- Lage systemische RR
- Snelle hartslag
- Lage polsdruk
- Koude neus en extremiteiten
- Blauwverkleuring van de extremiteiten (‘perifere cyanose’)
- Kortademigheid bij inspanning  vermoeidheid
- Verminderde doorstroming van de organen

Diagnostiek  belangrijk:
- Anamnese en lichamelijk onderzoek
- Aanvullend onderzoek:
 Lab, echo, ECG, x-thorax
 BNP (brain natriuretisch peptide)

Er wordt geclassificeerd volgens de klasse 1 tot 4
1  geen beperking van het inspanningsvermogen, geen klachten
2  enige beperking van het inspanningsvermogen, klachten tijdens forse
inspanning
3  ernstige beperking van het inspanningsvermogen, klachten tijdens matige
inspanning
4  geen enkele lichamelijke inspanning mogelijk zonder klachten, klachten tijdens
rust of weinig inspanning

Behandeling:
Acute decompensatie:
Op de voorgrond: hevige kortademigheid met longoedeem = levensbedreigende
toestand
- Verlichten kortademigheid (morfine)
- Verlaging pre-/ afterload (nitraten en diuretica)
- Zuurstof

Bij dreigende cardiogene shock  geen nitraten (vaatverwijderaars), de bloeddruk
gaat dan nog meer omlaag. Meer inotrope middelen

, Chronische decompensatie

Doel:
- Symptomatisch verbetering (QoL) = Quality of lifetime
- Verbetering prognose
Door:
- Geactiveerde systemen te onderdrukken
- Onderliggende oorzaak behandelen

1e stap  algemene maatregelen

Medicatie:
- Diuretica  moet je de nierfunctie in de gaten houden zodat ze niet uitdrogen
- ACE-remmer  gaat in op raas-systeem, remt het af
- Bèta-blokkers  bloeddruk verlagend

- Aldosteron-antagonisten (soironolacton)
- ATII-antagonisten
- Digitalis  specifiek voor mensen met hartritmestoornissen

- ICD/ Pacemaker/ Cardiale Resynchronisatie Therapie (CRT)  Links en
rechts trekken tegelijk samen. De pompfunctie van het hart verbeteren

Behandeling onderliggende problematiek:
Chirurgische ingrepen:
- Revascularisatie  dotteren, stent, CABG
- Klepchirurgie
- Harttransplantatie

Pathologie 8.2.1 decompensatio cordis

De pompfunctie van het hart wordt door 4 factoren beïnvloed:
1. De frequentie  het aantal malen per minuut dat het hart samentrekt

2. De contractiliteit  de kracht waarmee wordt samengetrokken

3. De preload (voorbelasting)  de rekkingstoestand van de hartspiervezels
vlak voordat met de contractie wordt begonnen.
Wet van Frank-Starling  er is een sterkere rekking van de vezels door een
grotere vulling van het hart. De eerstvolgende samentrekking zal dan
krachtiger zijn.

4. De afterload (nabelasting)  de spanning in de hartspier die tijdens de
contractie moet worden ontwikkeld om het bloed te kunnen wegpompen.

Als de hartspier ziek is kan deze het bloed onvoldoende doorpompen door beperkte
kracht, dit leidt tot ophoping van bloed vóór het hart. De druk in de aders neemt dan
toe, deze druk zet zich door tot in de capillairen.