Tractus respiratorius
De luchtwegen zijn onder te verdelen in de
bovenste en de lagere luchtwegen. De
lagere luchtwegen bestaan uit de trachea,
bronchi en de kleinere luchtwegen. Door
vertakkingen vergroot de oppervlakte
waardoor er meer zuurstofuitwisseling
plaats kan vinden. De bovenste
luchtwegen beschikken niet over gladde
spiercellen. De trachea is het eerste
gedeelte dat gladde spiercellen
heeft. Alleen de alveoli van de lagere
luchtwegen beschikt niet over gladde
spiercellen.
In de trachea zijn de gladde spiercellen
anders verdeelt dan bij de intrapulmonaire
bronchiën. De trachea heeft een
kraakbeen rand. In de intrapulmonaire bronchie is dit kraakbeen verdeeld met gladde spieren
ertussen. Hierdoor wordt de opening veel nauwer voor de intrapulmonaire bronchie bij constrictie
dan bij de trachea. In de stukken kraakbeen liggen klieren die verantwoordelijk zijn voor de
mucussecretie. Er zijn twee soorten slijmcellen: gobletcellen en slijmklieren. Slijmklieren worden
vooral geactiveerd door zenuwen.
In de kleine luchtwegen zit een spiercellaag onder
de epitheelcellen.
In de epitheellaag zitten verschillende cellen;
• Goblet cellen die de mucus uitscheiden
• Trilhaarcellen
• Niet-trilhaarcellen
• Basale cellen die kunnen differentiëren in
andere celtypes. Bij stimulatie met IL-13
verandert de basale cel in een goblet cel.
Een soort barba papa.
In de kleinere luchtwegen zorgen clubcellen voor
de slijmproductie in plaats van de goblet cellen.
De alveoli zijn niet alleen belangrijk voor
zuurstofuitwisseling maar ook voor het
openhouden van de luchtwegen. Trilharen zitten
door de hele luchtweg tot in de lagere bronchiën,
de voornaamste functie van trilharen is het deeltjes naar buiten transporteren. Goblet cellen zijn in
staat tot slijm uitscheiding, hier bevinden zich geen trilharen. In de epitheelcellen wordt chloride en
natrium opgenomen. Chloride wordt uitgescheiden waarbij water volgt door de osmotische gradiënt.
Mucus is een samenstelling van een waterige suspensie met glycoproteïnen die zorgen voor de
viscositeit van het slijm.
,Alveoli zijn de uiteinden van de luchtwegen waar de uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide
plaatsvindt. Zuurstof komt door de alveoli heen en kan makkelijk worden opgenomen, koolstofdioxide
wordt uitgescheiden. Er zijn twee soorten cellen;
• Type 1
• Langgerekt
• Structuur van de alveoli
• Zorgen voor het grootste deel van de
oppervlakte van de longen
• Bij beschadiging kan type 2 plek innemen
• Type 2
• Rond van vorm
• Uitscheiden van stoffen die ervoor zorgen
dat de oppervlaktespanning blijft zodat de
alveoli openblijft
• Fibrose vorming waardoor
zuurstofuitwisseling lastiger wordt
• Productie van surfactant
Astma
Het is een heterogene ziekte die wordt gekenmerkt door chronische luchtweginflammatie.
Symptomen van astma zijn: aanvallen van kortademigheid, piepen tijdens het ademen, tijdens aanval
hoesten en opgeven sputum. Over het algemeen zijn er zeer variabele klachten afhankelijke van het
moment. Vaak zijn de klachten seizoensgebonden door bijvoorbeeld pollen of huisstofmijt. De
longfunctie wordt gemeten door de hoeveelheid uitgeademde lucht per seconde (FEV1). Er is astma
wanneer bij dezelfde test met salbutamol een betere FEV1 wordt gemeten. Meestal ontstaan de
astmaklachten door allergieën.
• Reversibele functie: om te keren met een
medicijn.
Er bestaat een verschil tussen mannen en vrouwen betreft
het hebben en krijgen van astma. Jongens hebben een
groter risico op astma, terwijl later, de vrouwen een groter
risico op astma hebben. Oestrogeen zou een invloed
hebben op astma.
Het verschil in reactiviteit door gebruik van
bronchodilatoren kan gebruikt worden om astma vast te
stellen.
Bronchiën kunnen zodanig dicht komen te zitten dat er
mensen aan overlijden. Echter komt dit alleen voor bij
gebrek aan zorg.
,Exogene factoren die een obstructie kunnen veroorzaken zijn:
• Allergeeninhalatie
• Virusinfectie
• Fysische prikkels
• Mist
• Koude lucht
• Geforceerde ademhalingsbewegingen, zoals inspanning,
hyperventilatie, lachen
• Chemische prikkels
• Farmacologische prikkels
Er vinden permanente structurele veranderingen plaats waardoor geneesmiddelen niet de volledige
ziekte kunnen verhelpen.
Een bronchiale obstructie bij allergische astma kan ontstaan door het opwekken van een allergische
reactie (allergeen + igE) waarbij bronchiale hyperresponsiveness optreedt. Hierbij trekken de spieren
samen, ontstaat er oedeem en mucus secretie. Dit kan ook ontstaan door een niet-allergische
stimulus.
Allergenen zijn meestal lichaamsvreemde eiwitten en glycoproteïnen; niet voorspelbaar op grond
van structuur. Er zijn inhalatieallergenen (huisstofmijt, gras en boompollen, schimmels, dierepitheel),
voedingsallergenen (melk, kippeneiwit, pinda’s), toxines (bijen- en wespengif), chemicaliën en
geneesmiddelen (penicilline).
IgE wordt gestimuleerd door antigeen
activatie van TH2 cellen en stimulatie van de
IgE klasse switching in B-cellen. Hierbij wordt
IgE geproduceerd. IgE kan aan mestcellen
binden op de FCeRI receptor.
Door de binding op mestcellen kunnen
mestcellen histamine afgeven die een
inflammatoir respons tot gevolg hebben.
Daarnaast vindt er de afgifte van leukotrinen
en cytokines plaats. Als vroeg respons kan
die bronchospasmen, oedeem en
luchtwegobstructie tot gevolg hebben. Als laat response luchtwegontsteking, airflow obstructie en
luchtweg hyperresponsiviteit. IL-4 en IL-13 zijn in staat tot de activatie van de B-cel waarbij IgE
rijkelijk wordt afgegeven. Onder invloed van IL-5 worden de eosinofielen geactiveerd die ook
geactiveerd kunnen worden door IgE antilichamen.
, Antigeenpresenterende cellen vangen een allergeen op en presenteert deze in de lymfeklier aan een
T-cel en leert deze cellen om te reageren op dit allergeen. Bij de eerste blootstelling wordt een
naieve t-cel gedifferentieerd naar een TH2-cel. Deze stuurt B-cellen aan om antilichamen te maken
via IL-4: IgE antlichamen worden gemaakt. De plasmacellen zijn geheugencellen van allergenen en
kunnen erg lang in het lichaam blijven. Wanneer opnieuw blootgesteld aan dat allergeen, staat er
meteen een respons klaar. IgE antilichamen activeren mestcellen en eosinofielen.
Bij een luchtwegvernauwing treedt een verlaagde FEV1 op. De
vroege allergische reactie is een onmiddellijke respons op een
allergeen. De longfunctie herstelt weer na een aantal uur. Daarna
kan een late respons optreden. Deze late respons ontstaat met
name door eosinofielen doordat deze luchtwegontsteking
veroorzaken.
In de grafiek is te zien dat er een
vroege en een late reactie op kan
treden bij astma. De FEV is de
hoeveelheid lucht die je uit kan blazen
in 1 seconde wanneer je heel hard
uitblaast. De vroege reactie is een
direct gevolg van de binding van
histamine. De late respons wordt
veroorzaakt door de ontstekingsreactie
die wordt veroorzaakt.
De luchtwegen zijn onder te verdelen in de
bovenste en de lagere luchtwegen. De
lagere luchtwegen bestaan uit de trachea,
bronchi en de kleinere luchtwegen. Door
vertakkingen vergroot de oppervlakte
waardoor er meer zuurstofuitwisseling
plaats kan vinden. De bovenste
luchtwegen beschikken niet over gladde
spiercellen. De trachea is het eerste
gedeelte dat gladde spiercellen
heeft. Alleen de alveoli van de lagere
luchtwegen beschikt niet over gladde
spiercellen.
In de trachea zijn de gladde spiercellen
anders verdeelt dan bij de intrapulmonaire
bronchiën. De trachea heeft een
kraakbeen rand. In de intrapulmonaire bronchie is dit kraakbeen verdeeld met gladde spieren
ertussen. Hierdoor wordt de opening veel nauwer voor de intrapulmonaire bronchie bij constrictie
dan bij de trachea. In de stukken kraakbeen liggen klieren die verantwoordelijk zijn voor de
mucussecretie. Er zijn twee soorten slijmcellen: gobletcellen en slijmklieren. Slijmklieren worden
vooral geactiveerd door zenuwen.
In de kleine luchtwegen zit een spiercellaag onder
de epitheelcellen.
In de epitheellaag zitten verschillende cellen;
• Goblet cellen die de mucus uitscheiden
• Trilhaarcellen
• Niet-trilhaarcellen
• Basale cellen die kunnen differentiëren in
andere celtypes. Bij stimulatie met IL-13
verandert de basale cel in een goblet cel.
Een soort barba papa.
In de kleinere luchtwegen zorgen clubcellen voor
de slijmproductie in plaats van de goblet cellen.
De alveoli zijn niet alleen belangrijk voor
zuurstofuitwisseling maar ook voor het
openhouden van de luchtwegen. Trilharen zitten
door de hele luchtweg tot in de lagere bronchiën,
de voornaamste functie van trilharen is het deeltjes naar buiten transporteren. Goblet cellen zijn in
staat tot slijm uitscheiding, hier bevinden zich geen trilharen. In de epitheelcellen wordt chloride en
natrium opgenomen. Chloride wordt uitgescheiden waarbij water volgt door de osmotische gradiënt.
Mucus is een samenstelling van een waterige suspensie met glycoproteïnen die zorgen voor de
viscositeit van het slijm.
,Alveoli zijn de uiteinden van de luchtwegen waar de uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide
plaatsvindt. Zuurstof komt door de alveoli heen en kan makkelijk worden opgenomen, koolstofdioxide
wordt uitgescheiden. Er zijn twee soorten cellen;
• Type 1
• Langgerekt
• Structuur van de alveoli
• Zorgen voor het grootste deel van de
oppervlakte van de longen
• Bij beschadiging kan type 2 plek innemen
• Type 2
• Rond van vorm
• Uitscheiden van stoffen die ervoor zorgen
dat de oppervlaktespanning blijft zodat de
alveoli openblijft
• Fibrose vorming waardoor
zuurstofuitwisseling lastiger wordt
• Productie van surfactant
Astma
Het is een heterogene ziekte die wordt gekenmerkt door chronische luchtweginflammatie.
Symptomen van astma zijn: aanvallen van kortademigheid, piepen tijdens het ademen, tijdens aanval
hoesten en opgeven sputum. Over het algemeen zijn er zeer variabele klachten afhankelijke van het
moment. Vaak zijn de klachten seizoensgebonden door bijvoorbeeld pollen of huisstofmijt. De
longfunctie wordt gemeten door de hoeveelheid uitgeademde lucht per seconde (FEV1). Er is astma
wanneer bij dezelfde test met salbutamol een betere FEV1 wordt gemeten. Meestal ontstaan de
astmaklachten door allergieën.
• Reversibele functie: om te keren met een
medicijn.
Er bestaat een verschil tussen mannen en vrouwen betreft
het hebben en krijgen van astma. Jongens hebben een
groter risico op astma, terwijl later, de vrouwen een groter
risico op astma hebben. Oestrogeen zou een invloed
hebben op astma.
Het verschil in reactiviteit door gebruik van
bronchodilatoren kan gebruikt worden om astma vast te
stellen.
Bronchiën kunnen zodanig dicht komen te zitten dat er
mensen aan overlijden. Echter komt dit alleen voor bij
gebrek aan zorg.
,Exogene factoren die een obstructie kunnen veroorzaken zijn:
• Allergeeninhalatie
• Virusinfectie
• Fysische prikkels
• Mist
• Koude lucht
• Geforceerde ademhalingsbewegingen, zoals inspanning,
hyperventilatie, lachen
• Chemische prikkels
• Farmacologische prikkels
Er vinden permanente structurele veranderingen plaats waardoor geneesmiddelen niet de volledige
ziekte kunnen verhelpen.
Een bronchiale obstructie bij allergische astma kan ontstaan door het opwekken van een allergische
reactie (allergeen + igE) waarbij bronchiale hyperresponsiveness optreedt. Hierbij trekken de spieren
samen, ontstaat er oedeem en mucus secretie. Dit kan ook ontstaan door een niet-allergische
stimulus.
Allergenen zijn meestal lichaamsvreemde eiwitten en glycoproteïnen; niet voorspelbaar op grond
van structuur. Er zijn inhalatieallergenen (huisstofmijt, gras en boompollen, schimmels, dierepitheel),
voedingsallergenen (melk, kippeneiwit, pinda’s), toxines (bijen- en wespengif), chemicaliën en
geneesmiddelen (penicilline).
IgE wordt gestimuleerd door antigeen
activatie van TH2 cellen en stimulatie van de
IgE klasse switching in B-cellen. Hierbij wordt
IgE geproduceerd. IgE kan aan mestcellen
binden op de FCeRI receptor.
Door de binding op mestcellen kunnen
mestcellen histamine afgeven die een
inflammatoir respons tot gevolg hebben.
Daarnaast vindt er de afgifte van leukotrinen
en cytokines plaats. Als vroeg respons kan
die bronchospasmen, oedeem en
luchtwegobstructie tot gevolg hebben. Als laat response luchtwegontsteking, airflow obstructie en
luchtweg hyperresponsiviteit. IL-4 en IL-13 zijn in staat tot de activatie van de B-cel waarbij IgE
rijkelijk wordt afgegeven. Onder invloed van IL-5 worden de eosinofielen geactiveerd die ook
geactiveerd kunnen worden door IgE antilichamen.
, Antigeenpresenterende cellen vangen een allergeen op en presenteert deze in de lymfeklier aan een
T-cel en leert deze cellen om te reageren op dit allergeen. Bij de eerste blootstelling wordt een
naieve t-cel gedifferentieerd naar een TH2-cel. Deze stuurt B-cellen aan om antilichamen te maken
via IL-4: IgE antlichamen worden gemaakt. De plasmacellen zijn geheugencellen van allergenen en
kunnen erg lang in het lichaam blijven. Wanneer opnieuw blootgesteld aan dat allergeen, staat er
meteen een respons klaar. IgE antilichamen activeren mestcellen en eosinofielen.
Bij een luchtwegvernauwing treedt een verlaagde FEV1 op. De
vroege allergische reactie is een onmiddellijke respons op een
allergeen. De longfunctie herstelt weer na een aantal uur. Daarna
kan een late respons optreden. Deze late respons ontstaat met
name door eosinofielen doordat deze luchtwegontsteking
veroorzaken.
In de grafiek is te zien dat er een
vroege en een late reactie op kan
treden bij astma. De FEV is de
hoeveelheid lucht die je uit kan blazen
in 1 seconde wanneer je heel hard
uitblaast. De vroege reactie is een
direct gevolg van de binding van
histamine. De late respons wordt
veroorzaakt door de ontstekingsreactie
die wordt veroorzaakt.
