Samenvatting
Intimate Relationships
6e editie
Hoofdstukken: 1, 3, 4, 6 t/m 11, 13 en 14
1
,Hoofdstuk 1: de bouwstenen van een relatie
Intieme relaties verschilt van andere relatie door zes dingen:
- kennis: partners hebben een uitgebreide, persoonlijke en vertrouwelijke kennis over elkaar. Ze delen informatie
dat ze niet met veel andere mensen delen.
- zorgzaamheid: partners zorgen voor elkaar, voelen genegenheid voor elkaar dan dat ze voor iemand anders
voelen
- onderlinge afhankelijkheid: de mate waarin ze elkaar nodig hebben en elkaar beïnvloeden
- gemeenschappelijkheid: partners zien de overlap tussen hun levens en ze denken over zichzelf als ‘ons’ in plaats
van ‘ik’. (Inclusion of Other in the Self Scale).
- vertrouwen: de verwachting dat je partner je eerlijk en eervol zal behandelen
- betrokkenheid: partners verwachten dat de relatie voor onbepaalde tijd door zal gaan en ze investeren in de tijd
en inspanningen die nodig zijn om dit doel te behalen.
niet één van deze componenten moet verplicht aanwezig zijn voor een intieme relatie, maar onze meest
bevredigde en betekenisvolle relatie heeft wel al deze zes componenten. Maar er is niet één goede vorm: relatie
komen in alle soorten en maten.
Baumeister en Leary stellen dat we af en toe aangename interactie met intieme partners nodig hebben er is een
menselijke need to belong in hechte relaties.
We hebben niet veel hechte relaties nodig; als de need to belong is bevredigd, is onze drive om nieuwe relaties te
ontwikkelen minder. Het maakt ook niet uit wie onze partners zijn, zolang ze ons maar en stabiele liefde en
acceptatie geven.
mensen leven vrolijker, gezonder en langer als ze hecht verbonden zijn met andere. Mensen met onvoldoende
banden met andere hebben eerder problemen als depressies, alcoholgebruik, eetstoornissen en schizofrenie dan
andere. Maar schizofrenie kan er ook voor zorgen dat er moeilijk contact gelegd kan worden, dus het heeft invloed
op elkaar.
Waar komt de need to belong vandaan: eerdere eeuwen was het van belang om contacten te hebben om te
kunnen overleven en kinderen te kunnen maken. Als je alleen was, was het veel gevaarlijker.
De laatste decennia is er veel veranderd in de cultuur wat betreft relaties
- minder mensen zijn er getrouwd dan vroeger
- mensen wachter langer tot ze gaan trouwen; gemiddelde ligt nu rond de 26
- mensen wonen samen ook als ze niet getrouwd zijn
- mensen hebben baby’s voordat ze getrouwd zijn
- bijna de helft van alle huwelijken eindigen in een scheiding
- veel kinderen groeien op met één ouder nog voor ze 12 worden
- veel ouders werken terwijl ze kinderen hebben
de rol van het huwelijk en ouderschap is erg veranderd in de afgelopen jaren. Culturele normen voorzien een
basis voor onze relaties; ze vormen onze verwachtingen en ze definiëren de patronen waarvan wij denken dat ze
normaal zijn.
Samenwonen vergroot juist het risico dat mensen later gaan scheiden. Mensen die samenwonen zijn minder
betrokken met elkaar dan de mensen die zijn getrouwd, dus zij ondervinden meer problemen en onzekerheden. Zij
ervaren meer conflicten, jaloezie, ontrouw en agressie. Als resultaat: hoe langer mensen samenwonen, hoe
minder enthousiast ze worden over trouwen, en hoe meer ze een scheiding zullen accepteren.
De normen die de hechte relaties bepalen verschillen veel met generaties hiervoor, dit komt door:
- de economie: de samenleving probeert meer singles te behouden, tolereren meer scheidingen, en supporteren
een latere leeftijd om te trouwen groei van de welzijn en ontwikkelingen. Onderwijs supporter mensen om meer
onafhankelijk te zijn, vooral vrouwen. Er wordt meer samengewoond om te sparen, en de arme trouwen minder
omdat ze het niet kunnen betalen (komt ook door de crisis).
- het individualisme is meer uitgesproken: de steun van zelfexpressie en de nadruk ligt op de persoonlijke
ontwikkeling. Dit zorgt ervoor dat we meer persoonlijke bevrediging verwachten van onze partners, ook meer
plezier en genot en minder gedoe en offers dus als we ons niet gelukkig voelen met ons huwelijk stoppen we
ermee want we denken aan onszelf.
- nieuwe technologieën: single vrouwen kunnen kinderen krijgen door het sperma van vreemde mannen, ze
kunnen controle hebben over hun vruchtbaarheid etc.
2
, Seks ratio: hoeveel mannen zijn er bij 100 vrouwen (en andersom) in een speciale populatie. Bij een hoge
seksratio zijn er meer mannen dan vrouwen, bij een lage seksratio zijn er minder mannen dan vrouwen.
Bij een hoge seksratio (meer mannen dan vrouwen): ondersteunen vaak het traditionele en de ouderwetse rollen
voor mannen en vrouwen. De vrouwen blijven thuis om de kinderen op te voeden terwijl de mannen werken. Ze
zijn ook seksueel conservatief: zwanger als je nog niet getrouwd ben is onjuist en samenwonen voor huwelijk is
zeldzaam. Vrouwen trouwen op een jonge leeftijd en scheiden is afgeraden. er zijn weinig vrouwen dus als de
man geluk heeft om een vrouw te versieren dan wilt hij haar voor zichzelf en dit gebeurt door een huwelijk aan te
moedigen waar de vrouw financieel afhankelijk is van de man.
Culturen met een lage seksratio (meer vrouwen dan mannen): zijn minder traditioneel en meer toegeeflijk.
Vrouwen worden aangemoedigd om te werken en ze zijn toegestaan om seksuele relaties te hebben buiten het
huwelijk. als er veel vrouwen zijn heeft de man geen zin om aan één vrouw vast te zitten, hierdoor werken
vrouwen en wordt het huwelijk uitgesteld.
de verandering in onze samenleving (sinds 1960) komt dus door de schommelingen in seksratio
Hechtingstijlen (attachment styles): baby’s tonen verschillende patronen van hechting aan hun ouders. De
voornaamste veronderstelling was dat als baby’s bang zijn of honger hebben naar mensen gaan waar ze zich veilig
voelen en betrouwbaar.
- veilige hechting (secure): ze zijn gelukkig gebonden met anderen en vertrouwen hen gemakkelijk. Kinderen
ontwikkelen gemakkelijk relaties gekenmerkt door een ontspannen vertrouwen.
- angstige, ambivalente hechting (anxious ambivalent): verzorgt door ouders die veel aandacht voor ze hadden,
vertrouwen andere niet, worden zenuwachtig en aanhankelijk als hun ouders weg zijn.
- vermijdende stijl (avoidant): opgevoed met tegenzin door afwijzende en vijandige ouders. Ze hebben geleerd dat
het niet goed is om afhankelijk van iemand te zijn. Ze zijn naar andere toe achterdochtig en boos, vertrouwen niet
snel iemand.
dit maakt ook hoe je bent in een relatie.
Twee redenen waarom mensen geen relatie willen:
- ze willen wel een relatie maar zijn erg op de hoede; bang voor afwijzing en daarom vertrouwen ze de partner
niet
- mensen willen onafhankelijk en zelfredzaam zijn; ze hebben liever autonomie en vrijheid dan een hechte relatie
met iemand.
Er zijn vier hechtingsstijlen voor volwassenen:
- veilige stijl (secure): hetzelfde als bij kinderen
- in beslag genomen (preoccupied): ze zijn in beslag genomen door de status van de relaties omdat ze van de
andere partners goedkeuring afhangen of ze zich goed voelen
- angstig (fearful): vermijden relaties met andere omdat ze bang zijn voor een afwijzing
- vermijdend (dismissing): intimiteit met andere is de problemen die ervan komen niet waard. Ze zijn
zelfvoorzienend en het maakt ze niet uit of andere ze leuk vinden of niet.
er liggen twee thema’s ten grondslag aan deze vier stijlen
- mensen verschillen in hoeverre ze intimiteit vermijden, dit beïnvloed het vertrouwen en gemak om een
hechte relatie met andere aan te gaan.
- mensen verschillen in de angst om verlaten te worden: secure mensen zijn daar niet bang voor, dus die
gaan makkelijk een hechte relatie aan. De andere drie stijlen zijn er wel bang voor. Preoccupied willen
iemand dichtbij hebben maar zijn bang voor afwijzing, dismissing zijn niet bang voor afwijzing maar willen
niet iemand dichtbij hebben, en fearful hebben het allebei.
Je hechtingsstijl is deels ontstaan door je genen, en hoe je met die genen wordt behandeld door je ouders. Ook
het niveau van acceptatie en afwijzing wat we hebben ontvangen van onze ouders heeft grote invloed op onze
hechtingsstijl later. Secure moeders krijgen vaak secure kinderen etc. Maar de hechtingsstijlen kunnen wel
veranderen, bijvoorbeeld door een goede/slechte relatie. Maar ze kunnen ook lang hetzelfde blijven.
Verschillen tussen persoonlijkheden:
- seks difference
- gender difference
- personalities
- self-esteem
3
Intimate Relationships
6e editie
Hoofdstukken: 1, 3, 4, 6 t/m 11, 13 en 14
1
,Hoofdstuk 1: de bouwstenen van een relatie
Intieme relaties verschilt van andere relatie door zes dingen:
- kennis: partners hebben een uitgebreide, persoonlijke en vertrouwelijke kennis over elkaar. Ze delen informatie
dat ze niet met veel andere mensen delen.
- zorgzaamheid: partners zorgen voor elkaar, voelen genegenheid voor elkaar dan dat ze voor iemand anders
voelen
- onderlinge afhankelijkheid: de mate waarin ze elkaar nodig hebben en elkaar beïnvloeden
- gemeenschappelijkheid: partners zien de overlap tussen hun levens en ze denken over zichzelf als ‘ons’ in plaats
van ‘ik’. (Inclusion of Other in the Self Scale).
- vertrouwen: de verwachting dat je partner je eerlijk en eervol zal behandelen
- betrokkenheid: partners verwachten dat de relatie voor onbepaalde tijd door zal gaan en ze investeren in de tijd
en inspanningen die nodig zijn om dit doel te behalen.
niet één van deze componenten moet verplicht aanwezig zijn voor een intieme relatie, maar onze meest
bevredigde en betekenisvolle relatie heeft wel al deze zes componenten. Maar er is niet één goede vorm: relatie
komen in alle soorten en maten.
Baumeister en Leary stellen dat we af en toe aangename interactie met intieme partners nodig hebben er is een
menselijke need to belong in hechte relaties.
We hebben niet veel hechte relaties nodig; als de need to belong is bevredigd, is onze drive om nieuwe relaties te
ontwikkelen minder. Het maakt ook niet uit wie onze partners zijn, zolang ze ons maar en stabiele liefde en
acceptatie geven.
mensen leven vrolijker, gezonder en langer als ze hecht verbonden zijn met andere. Mensen met onvoldoende
banden met andere hebben eerder problemen als depressies, alcoholgebruik, eetstoornissen en schizofrenie dan
andere. Maar schizofrenie kan er ook voor zorgen dat er moeilijk contact gelegd kan worden, dus het heeft invloed
op elkaar.
Waar komt de need to belong vandaan: eerdere eeuwen was het van belang om contacten te hebben om te
kunnen overleven en kinderen te kunnen maken. Als je alleen was, was het veel gevaarlijker.
De laatste decennia is er veel veranderd in de cultuur wat betreft relaties
- minder mensen zijn er getrouwd dan vroeger
- mensen wachter langer tot ze gaan trouwen; gemiddelde ligt nu rond de 26
- mensen wonen samen ook als ze niet getrouwd zijn
- mensen hebben baby’s voordat ze getrouwd zijn
- bijna de helft van alle huwelijken eindigen in een scheiding
- veel kinderen groeien op met één ouder nog voor ze 12 worden
- veel ouders werken terwijl ze kinderen hebben
de rol van het huwelijk en ouderschap is erg veranderd in de afgelopen jaren. Culturele normen voorzien een
basis voor onze relaties; ze vormen onze verwachtingen en ze definiëren de patronen waarvan wij denken dat ze
normaal zijn.
Samenwonen vergroot juist het risico dat mensen later gaan scheiden. Mensen die samenwonen zijn minder
betrokken met elkaar dan de mensen die zijn getrouwd, dus zij ondervinden meer problemen en onzekerheden. Zij
ervaren meer conflicten, jaloezie, ontrouw en agressie. Als resultaat: hoe langer mensen samenwonen, hoe
minder enthousiast ze worden over trouwen, en hoe meer ze een scheiding zullen accepteren.
De normen die de hechte relaties bepalen verschillen veel met generaties hiervoor, dit komt door:
- de economie: de samenleving probeert meer singles te behouden, tolereren meer scheidingen, en supporteren
een latere leeftijd om te trouwen groei van de welzijn en ontwikkelingen. Onderwijs supporter mensen om meer
onafhankelijk te zijn, vooral vrouwen. Er wordt meer samengewoond om te sparen, en de arme trouwen minder
omdat ze het niet kunnen betalen (komt ook door de crisis).
- het individualisme is meer uitgesproken: de steun van zelfexpressie en de nadruk ligt op de persoonlijke
ontwikkeling. Dit zorgt ervoor dat we meer persoonlijke bevrediging verwachten van onze partners, ook meer
plezier en genot en minder gedoe en offers dus als we ons niet gelukkig voelen met ons huwelijk stoppen we
ermee want we denken aan onszelf.
- nieuwe technologieën: single vrouwen kunnen kinderen krijgen door het sperma van vreemde mannen, ze
kunnen controle hebben over hun vruchtbaarheid etc.
2
, Seks ratio: hoeveel mannen zijn er bij 100 vrouwen (en andersom) in een speciale populatie. Bij een hoge
seksratio zijn er meer mannen dan vrouwen, bij een lage seksratio zijn er minder mannen dan vrouwen.
Bij een hoge seksratio (meer mannen dan vrouwen): ondersteunen vaak het traditionele en de ouderwetse rollen
voor mannen en vrouwen. De vrouwen blijven thuis om de kinderen op te voeden terwijl de mannen werken. Ze
zijn ook seksueel conservatief: zwanger als je nog niet getrouwd ben is onjuist en samenwonen voor huwelijk is
zeldzaam. Vrouwen trouwen op een jonge leeftijd en scheiden is afgeraden. er zijn weinig vrouwen dus als de
man geluk heeft om een vrouw te versieren dan wilt hij haar voor zichzelf en dit gebeurt door een huwelijk aan te
moedigen waar de vrouw financieel afhankelijk is van de man.
Culturen met een lage seksratio (meer vrouwen dan mannen): zijn minder traditioneel en meer toegeeflijk.
Vrouwen worden aangemoedigd om te werken en ze zijn toegestaan om seksuele relaties te hebben buiten het
huwelijk. als er veel vrouwen zijn heeft de man geen zin om aan één vrouw vast te zitten, hierdoor werken
vrouwen en wordt het huwelijk uitgesteld.
de verandering in onze samenleving (sinds 1960) komt dus door de schommelingen in seksratio
Hechtingstijlen (attachment styles): baby’s tonen verschillende patronen van hechting aan hun ouders. De
voornaamste veronderstelling was dat als baby’s bang zijn of honger hebben naar mensen gaan waar ze zich veilig
voelen en betrouwbaar.
- veilige hechting (secure): ze zijn gelukkig gebonden met anderen en vertrouwen hen gemakkelijk. Kinderen
ontwikkelen gemakkelijk relaties gekenmerkt door een ontspannen vertrouwen.
- angstige, ambivalente hechting (anxious ambivalent): verzorgt door ouders die veel aandacht voor ze hadden,
vertrouwen andere niet, worden zenuwachtig en aanhankelijk als hun ouders weg zijn.
- vermijdende stijl (avoidant): opgevoed met tegenzin door afwijzende en vijandige ouders. Ze hebben geleerd dat
het niet goed is om afhankelijk van iemand te zijn. Ze zijn naar andere toe achterdochtig en boos, vertrouwen niet
snel iemand.
dit maakt ook hoe je bent in een relatie.
Twee redenen waarom mensen geen relatie willen:
- ze willen wel een relatie maar zijn erg op de hoede; bang voor afwijzing en daarom vertrouwen ze de partner
niet
- mensen willen onafhankelijk en zelfredzaam zijn; ze hebben liever autonomie en vrijheid dan een hechte relatie
met iemand.
Er zijn vier hechtingsstijlen voor volwassenen:
- veilige stijl (secure): hetzelfde als bij kinderen
- in beslag genomen (preoccupied): ze zijn in beslag genomen door de status van de relaties omdat ze van de
andere partners goedkeuring afhangen of ze zich goed voelen
- angstig (fearful): vermijden relaties met andere omdat ze bang zijn voor een afwijzing
- vermijdend (dismissing): intimiteit met andere is de problemen die ervan komen niet waard. Ze zijn
zelfvoorzienend en het maakt ze niet uit of andere ze leuk vinden of niet.
er liggen twee thema’s ten grondslag aan deze vier stijlen
- mensen verschillen in hoeverre ze intimiteit vermijden, dit beïnvloed het vertrouwen en gemak om een
hechte relatie met andere aan te gaan.
- mensen verschillen in de angst om verlaten te worden: secure mensen zijn daar niet bang voor, dus die
gaan makkelijk een hechte relatie aan. De andere drie stijlen zijn er wel bang voor. Preoccupied willen
iemand dichtbij hebben maar zijn bang voor afwijzing, dismissing zijn niet bang voor afwijzing maar willen
niet iemand dichtbij hebben, en fearful hebben het allebei.
Je hechtingsstijl is deels ontstaan door je genen, en hoe je met die genen wordt behandeld door je ouders. Ook
het niveau van acceptatie en afwijzing wat we hebben ontvangen van onze ouders heeft grote invloed op onze
hechtingsstijl later. Secure moeders krijgen vaak secure kinderen etc. Maar de hechtingsstijlen kunnen wel
veranderen, bijvoorbeeld door een goede/slechte relatie. Maar ze kunnen ook lang hetzelfde blijven.
Verschillen tussen persoonlijkheden:
- seks difference
- gender difference
- personalities
- self-esteem
3
