Schrijfopdracht betoog Robin Smitsmans VW4A
Een wereld zonder dierproeven
De meeste mensen nemen een paracetamol als ze hoofdpijn hebben, maar denken
er niet over na hoeveel dieren hiervoor hebben geleden. Niet alleen bij paracetamols
is hier sprake van, achter veel alledaagse producten zit dierenleed verscholen.
Dierproeven worden dagelijks uitgevoerd om ons te voorzien van veilige producten.
Jaarlijks worden 403.370 proefdieren gebruikt in Nederland (Moons, 17 november
2018). Een groot gedeelte hiervan sterft door proeven of wordt zelfs gedood zonder
proeven te hebben doorstaan (Dierproeven, z.j.). Te veel dieren zijn slachtoffer
geworden van dierproeven. Naar mijn mening moeten dierproeven binnenkort
verleden tijd zijn.
Ten eerste hebben proefdieren een gruwelijk leven. Ze zitten alleen of met meerdere
in een kooi opgesloten en kunnen zich nauwelijks bewegen. In de proeven worden
stoffen ingespoten, moeten ze pillen slikken of wordt hun huid verbrand of bestraald.
Ze moeten super veel doorstaan en worden uiteindelijk gedood. Ze worden onnodig
pijn gedaan en dit is in de volksmond gewoon dierenmishandeling. ‘Ooit deed
Victoria de Leeuw hersenonderzoek bij labmuizen die op een gruwelijke wijze
geprepareerd waren: terwijl de beestjes nog leefden werd hun bloed vervangen met
paraffine. De toenmalige studente neurowetenschappen vond het maar niks. Zijn die
dieren nou echt nodig voor nieuwe wetenschappelijke inzichten?’ (Westerveld, 29
augustus 2018).
Dit brengt ons bij de tweede reden: er zijn tegenwoordig genoeg alternatieven voor
dierproeven. Zo kan vanuit stamcellen klompjes weefsel ontwikkeld worden die
werken als een mini-orgaan (Moons, 17 november 2018). Ook is er een nog
ingenieuzere techniek, een organs-on-chip. Daarbij werken cellen op een soort
computerchip als werkend orgaan, waarmee dan tests uitgevoerd worden. Het kan
proefdieren vervangen en resultaten zullen ook veel betrouwbaarder zijn (Moons, 17
november 2018). Ook computerprogramma’s zijn te gebruiken als alternatief. ‘Een
wiskundige uit Delft heeft een computermodel bedacht om de contractie van
brandwonden te voorspellen. Er worden alleen data gebruikt van eerder gedane
dierproeven en van patiënten’ (Moons, 17 november 2018). Genoeg mogelijkheden
om dieren te ontzien van proeven.
Daarentegen zegt Peter Hordijk, wetenschappelijk directeur van het
proefdierencentrum van de VU, dat hij betwijfelt of onderzoek ooit compleet
dierproefvrij zal worden. Hij is van mening dat een klompje cellen nooit de oneindige
complexiteit van een mens kan nabootsen (Westerveld, 29 augustus 2018). Echter,
een toekomst zonder dierproeven is niet onrealistisch. De Leeuw beaamt dit en geeft
aan dat de komst van supercomputers zal helpen om ingewikkelde modellen te
bouwen. De Leeuw vraagt zich zelfs af of het wel nodig is om een mens precies te
kunnen nabootsen. Muizen, die nu vaak worden gebruikt voor medicijnonderzoek,
zijn ook niet geheel hetzelfde als de mens. In dat opzicht zullen nagemaakte
menselijke cellen het op lange termijn zelfs beter doen (Westerveld, 29 augustus
2018).
Een wereld zonder dierproeven
De meeste mensen nemen een paracetamol als ze hoofdpijn hebben, maar denken
er niet over na hoeveel dieren hiervoor hebben geleden. Niet alleen bij paracetamols
is hier sprake van, achter veel alledaagse producten zit dierenleed verscholen.
Dierproeven worden dagelijks uitgevoerd om ons te voorzien van veilige producten.
Jaarlijks worden 403.370 proefdieren gebruikt in Nederland (Moons, 17 november
2018). Een groot gedeelte hiervan sterft door proeven of wordt zelfs gedood zonder
proeven te hebben doorstaan (Dierproeven, z.j.). Te veel dieren zijn slachtoffer
geworden van dierproeven. Naar mijn mening moeten dierproeven binnenkort
verleden tijd zijn.
Ten eerste hebben proefdieren een gruwelijk leven. Ze zitten alleen of met meerdere
in een kooi opgesloten en kunnen zich nauwelijks bewegen. In de proeven worden
stoffen ingespoten, moeten ze pillen slikken of wordt hun huid verbrand of bestraald.
Ze moeten super veel doorstaan en worden uiteindelijk gedood. Ze worden onnodig
pijn gedaan en dit is in de volksmond gewoon dierenmishandeling. ‘Ooit deed
Victoria de Leeuw hersenonderzoek bij labmuizen die op een gruwelijke wijze
geprepareerd waren: terwijl de beestjes nog leefden werd hun bloed vervangen met
paraffine. De toenmalige studente neurowetenschappen vond het maar niks. Zijn die
dieren nou echt nodig voor nieuwe wetenschappelijke inzichten?’ (Westerveld, 29
augustus 2018).
Dit brengt ons bij de tweede reden: er zijn tegenwoordig genoeg alternatieven voor
dierproeven. Zo kan vanuit stamcellen klompjes weefsel ontwikkeld worden die
werken als een mini-orgaan (Moons, 17 november 2018). Ook is er een nog
ingenieuzere techniek, een organs-on-chip. Daarbij werken cellen op een soort
computerchip als werkend orgaan, waarmee dan tests uitgevoerd worden. Het kan
proefdieren vervangen en resultaten zullen ook veel betrouwbaarder zijn (Moons, 17
november 2018). Ook computerprogramma’s zijn te gebruiken als alternatief. ‘Een
wiskundige uit Delft heeft een computermodel bedacht om de contractie van
brandwonden te voorspellen. Er worden alleen data gebruikt van eerder gedane
dierproeven en van patiënten’ (Moons, 17 november 2018). Genoeg mogelijkheden
om dieren te ontzien van proeven.
Daarentegen zegt Peter Hordijk, wetenschappelijk directeur van het
proefdierencentrum van de VU, dat hij betwijfelt of onderzoek ooit compleet
dierproefvrij zal worden. Hij is van mening dat een klompje cellen nooit de oneindige
complexiteit van een mens kan nabootsen (Westerveld, 29 augustus 2018). Echter,
een toekomst zonder dierproeven is niet onrealistisch. De Leeuw beaamt dit en geeft
aan dat de komst van supercomputers zal helpen om ingewikkelde modellen te
bouwen. De Leeuw vraagt zich zelfs af of het wel nodig is om een mens precies te
kunnen nabootsen. Muizen, die nu vaak worden gebruikt voor medicijnonderzoek,
zijn ook niet geheel hetzelfde als de mens. In dat opzicht zullen nagemaakte
menselijke cellen het op lange termijn zelfs beter doen (Westerveld, 29 augustus
2018).
