1.Het waarom van de EU
Duurzame vrede
- Nieuwe gemeenschap in Europa moest gaan zorgen voor vrede.
- Duitsland met groot industriële potentieel was een schrikbeeld voor Frankrijk;
- Duitsland moest ingekapseld worden in sterke, gemeenschappelijke
instellingen.
- Duitsland kreeg na 12 jaar naziregime kans op eerherstel in de Gemeenschap.
- Schuman: “gemeenschap is de eerste concrete fundering van een Europese
federatie en is onmisbaar voor het behoud van vrede.”
- Introductie van eenheidsmunt is zowel economisch als politiek gemotiveerd;
- Een manier om banden te consolideren en versterken
- Ook Oost-Europese landen zochten veiligheid na Sovjet-dominantie.
- Omdat Groot-Brittannië geen “last” heeft gehad van de oorlog, stonden ze niet
te springen om soevereiniteit te delen met andere landen;
- Ze steunden liever op de VS en NAVO.
- Britten focussen meer op economische aspect van integratie.
Economische kracht en voorspoed
- Adequate prestaties op economisch terrein waren noodzakelijk voor het succes
van de Gemeenschap.
- Frankrijk, Duitsland, België en Luxemburg hadden grenzen tussen steenkool en
staal.
- Verwijderen van deze grenzen zorgde voor een succesvolle,
gemeenschappelijke markt:
- Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS)
- Europese Defensiegemeenschap mislukte
- 1958 oprichting Europese Economische Gemeenschap (EEG) maakte de
geïntegreerde economische weg vrij.
- Frankrijk wilde 1 gemeenschappelijk invoertarief, zodat we net zo kunnen
handelen als de VS;
- Dit zorgde voor herstel van Europa ’s invloed in de wereld als geheel.
- Churchill was een voorstander van radicale hervorming, maar veel andere
Britten niet.
- Ondanks dat hij voor was vond hij niet dat Groot-Brittannië zelf lid moest
worden.
- Uiteindelijk wilden ze toch toetreden vanuit angst dat ze in een nadelige
economische positie zouden komen verdere politieke motieven voor
integratie ontbraken.
Twee verschillende visies
- (neo)realistisch= intergouvernementalistisch
- (neo)functionalistisch= federalistisch
,- Neorealistische denkrichting stelt dat de Unie geen fundamentele verandering
in de relatie tussen lidstaten teweeg heeft gebracht.
Regeringen kiezen voor nationaal belang.
- Neofunctionalisme stelt dat e Gemeenschap zich ontwikkelde via een
geleidelijke ‘uitdijing’;
- Groei vanuit EGKS die langzaam uitbreidde.
- Ook federalisten benadrukken rol van gemeenschappelijke
instellingen maar gaan op 2 punten verder dan neofunctionalisme:
1. Overdracht van Unie geen uitdijing, maar een gevolg dat landen niet met
transnationale problemen om kunnen gaan. Betreft economie, milieu en
veiligheid.
2. Federalisten vinden neofunctionalisten te vaag over de Europese principes.
Federalisten zijn liberaal democratisch: gebaseerd op fundamentele
rechten, vertegenwoordigende regering, uitvoering wetten en leiding door een
parlement dat is gekozen door burgers.
- Dus: volgens federalisten moet de macht liggen bij hogere instellingen want;
- Intergouvernementalisme is niet effectief en democratisch genoeg om aan
behoeften van burgers te voldoen.
- Zo niet, dan krijgt de EU te weinig steun van de burgers om te overleven.
- Auteurs van het boek stellen dat de EU dichter bij federalisme komt dan
intergouvernementalisme en dat het ook zo door moet gaan.
, 2.Hoe de EU tot stand kwam
- De instellingen en bevoegdheden van de EU zijn langzaam ontwikkelt, obv
vertrouwen succes
- Belangen voor EU:
* veiligheid
* welvaart
* bescherming milieu
* invloed externe wereld
- Bij vorming EU kwamen nieuwe belangen;
- Landen die vreesden voor nadelige positie eisten compensatiemaatregelen
zoals;
- Landbouwbeleid, als tegenwicht voor de Duitse industriële voorsprong.
- Structuurfondsen, voor landen met een zwakkere economie.
- Sommige regeringen, parlementen en partijen willen een effectievere en
democratischere Unie door te hervormen.
- Oppositie: anti-supranationale besluitvorming;
- * Houden vast aan ideologie van natiestaat
* democratie bestaat niet op hoger niveau
* wantrouwen tov buitenlanders
* gehecht aan status quo
Intergouvernementalisten Federalisten
President De Gaulle Altiero Spinelli (wilde Europese
Premier Thatcher grondwet)
Jean Monnet
Groot-Brittannië
Denenmarken Duitsland
Tsjechië Italië
Polen België
Nederland
Raad van Ministers staat het dichtst bij
de opvatting. Europese Commissie
Europese parlement
Hof van Justitie
Vanaf 1950: de oprichtingsverdragen
- Jean Monnet was verantwoordelijk voor het opstellen van de Schuman-
verklaring.
- Hij was de eerste voorzitter van de Hoge Autoriteit (nu Europese Commissie).
- Hij was voor een krachtig uitvoerend orgaan in de Gemeenschap;
- Maar wel met een parlement en gerechtshof (zogeheten embryonale
onderdelen van een federale wetgevende en rechterlijke macht);
- en een Raad van Ministers.
- * Commissie is nog steeds belangrijk maar heeft wel macht moeten afstaan
* Parlement is sterker geworden
* Hof van Justitie is inmiddels opperste juridische autoriteit.