Samenvatting radiologie periode 4

 De aanvraag dusdanig interpreteren dat een bewuste keuze voor een onderzoek
gemaakt kan worden.
 Beroeps Methodisch Handelen.
 De instellingen zoals die in het boek beschreven staan bij instelcriteria kunnen
beargumenteren.
o Cervicale wervelkolom, C1-2 AP (densopname)
 Er wordt gecentreerd in het midden van de open mond. Deze positie
komt overeen met C1-C2.
 De bovengrens van het röntgenveld is de maxilla ter hoogte van de
MAE.
 Zijgrens is de angulus mandibulae.
o Cervicale wervelkolom, C3-7 AP
 Er wordt gecentreerd ter hoogte van het thyroïd.
 De bovengrens van het röntgenveld is ter hoogte van de MAE.
 De ondergrens ter hoogte van het jugulum.
 De zijgrenzen vallen net binnen de huidgrenzen.
o Cervicale wervelkolom, lateraal
 Er wordt gecentreerd op de m. sternocleidomastoideus (nekspier) ter
hoogte van het thyreoïd.
 De bovengrens van het röntgenveld is ter hoogte van de craniale
aanhechting van de oorschelp.
 Ondergrens ter hoogte van het manubrium sterni.
 De dorsale grens valt op de processus spinosi.
o Lumbale wervelkolom, PA
 Er wordt gecentreerd in de mediaanlijn, 2 cm boven de bekkenkam (ter
hoogte van L3)
 De bovengrens van het röntgenveld is ter hoogte van het processus
spinosus Th12.
 De ondergrens is twee vingers boven de symfyse.
 De zijgrenzen zijn tot en met de SI-gewrichten.
o Lumbale wervelkolom, lateraal
 Er wordt gecentreerd in de mid-axillairlijn (lijn door midden oksel en
crista iliaca), 2 cm boven de bekkenkam.
 De bovengrens van het röntgenveld is Th11/Th12.
 De ondergrens is 10 cm onder de bekkenkam.
 De keuze voor belichtings-, acquisitie- en reconstructieparameters
beargumenteren.
o Wervelkolom
 AEC met het middelste meetveld.
 Buisspanning ligt tussen de 70 en 90 kV.
 Focus is klein voor zo min mogelijk geometrische onscherpte.
Wanneer de kans op bewegingsonscherpte echter groot is, wordt
gekozen voor een groot focus.
 Focus-detectorafstand is gebruikelijk tussen 100 en 150 cm. Indien er
een sterke kromming is zal de Fd-afstand kleiner zijn. Bij de cervicale
wervelkolom wordt gebruik gemaakt van Fd-afstand van 150 cm als
compensatie voor de vergroting en de geometrische onscherpte die
ontstaat door de relatief grote Od-afstand bij de latere en uitgedraaide
opnamen. Opnamen van de totale wervelkolom kent een Fd-afstand
van 200 cm.
 Strooistralenrooster wordt gebruikt, vanwege de relatief grote
objectdikte en doorstraalde volume.
 Detector hangt af van het soort opname.

, Aan de hand van de beoordelingscriteria aangeven of een opname voldoet aan
de gestelde criteria.
o Cervicale wervelkolom, C1-2 AP (densopname)
 Volledige, vrije afbeelding van atlas, axis, dens axis en atlantoaxiale
gewricht.
 Zo veel mogelijk vrije afbeelding van het atlanto-occipitale gewricht.
 Onderste begrenzing van bovenste tandenrij (of maxilla) en os
occipitale zijn exact op elkaar geprojecteerd.
 Voorste en achterste atlasboog zijn op elkaar, over de dens
geprojecteerd, afgebeeld.
 Symmetrische afbeelding: beiderzijds gelijke afstand van de dens en
massa lateralis van de atlas tot de ramus mandibulae.
o Cervicale wervelkolom, C3-7 AP
 Volledige afbeelding van C3 tot en met C7, inclusief de processus
transversi (met name van C7).
 Zo veel mogelijk vrije projectie van de wervelcorpora en
tussenwervelruimten. De processus uncinati en uncovertebrale
gewrichten zijn goed te beoordelen. (De processus uncinati zijn
uitsteeksels aan beide zijden op de bovenkant van de wervelcorpora
van C3 tot met C7. Zo maken de onder- en bovenliggende wervels op
dit niveau een extra gewricht: de uncovertebrale gewrichten. Deze zijn
vaak aangedaan als er sprake is van artrose in de nek.)
 De onderste begrenzing van mandibula en os occipitale zijn exact op
elkaar geprojecteerd.
 Symmetrische afbeelding: druppelvormige afbeelding van de
processus spinosi onder elkaar in de middellijn van de cervicale
wervelkolom.
o Cervicale wervelkolom, lateraal
 Volledige afbeelding van Ci tot en met bovenkant Thi, inclusief de
processus spinosi.
 Exact laterale projectie: orthogonale afbeelding van wervels,
tussenwervelruimten en intervertebrale gewrichten, dat wil zeggen:
 streepvormige of licht ovale afbeelding van de sluitplaten van
de corpora;
 geen verdubbeling van dorsale zijden van de corpora,
wervelbogen en intervertebrale gewrichten;
 de processus transversi projecteren zich in het dorsale deel
van de corpora;
 de kaakkopjes zijn op elkaar geprojecteerd.
 Vrije afbeelding van de atlasbogen: voorste atlasboog vrij van de
mandibula, achterste atlasboog vrij van het os occipitale
geprojecteerd.
 Zo weinig mogelijk overprojectie van C7 door schouders en/of
schoudermusculatuur.
 Voldoende penetratie van C1-C2 en C7.
o Lumbale wervelkolom, PA
 Volledige afbeelding van alle lumbale wervels, processus spinosus
Th12 en de SI-gewrichten.
 Orthogonale afbeelding van corpora en tussenwervelruimten:
lijnvormige afbeelding van de sluitplaten.
 Symmetrische afbeelding: de processus spinosi projecteren zich in de
middellijn van de wervelkolom. Uitzondering: bij torsiescoliose.
o Lumbale wervelkolom, lateraal

,  Volledige afbeelding van alle lumbale wervels en een deel van het
sacrum, inclusief de processus spinosi vanaf Th12.
 Exact zijdelingse afbeelding: orthogonale afbeelding van wervels en
tussenwervelruimten:
 lijnvormige afbeelding van de sluitplaten;
 geen verdubbeling van de dorsale zijden van de corpora.
 De relevante anatomie herkennen op een röntgenopname.
o Discitis: Ontsteking van 1 of meerdere tussenwervelschijven





o Scoliose: Abnormale kromming van de rug





o Spina bifida: Niet gesloten zijn van wervelboog zonder dat dit uitwendig
zichtbaar is





o Ziekte van Scheuermann: Skeletafwijking waarbij er een kromming van de
boven rug ontstaat door vergroeiing van de wervels





o Cervicobrachialgie