Decubitus
Ziektebeeld uitgewerkt door middel van de “rode loper”.
Wat is decubitus?
Decubitus ontstaat door langdurige druk op
dezelfde plaats. Door deze druk beschadigt de huid
en het onderliggende weefsel. Dit kan leiden tot
roodheid van de huid, een milde vorm van
decubitus, of zelfs tot diepe wonden bij zeer
ernstige decubitus. We noemen decubitus ook wel
doorliggen of een drukplek.
Iedereen die veel in bed ligt of in een (rol)stoel zit,
kan decubitus krijgen. De kans wordt groter als
door de ziekte of handicap de zenuwen niet meer,
of niet meer voldoende reageren op pijnprikkels.
Decubitus kan ontstaan door druk- en schuifkrachten.
Drukkrachten: in de huid zitten kleine bloedvaten die de huid en het weefsel daaronder van
voedingsstoffen en zuurstof voorzien. Door drukkrachten op de huid worden deze
bloedvaten en het weefsel samengedrukt. De huid en het weefsel krijgen daardoor niet
voldoende voedingstoffen en zuurstof. Dit kan ervoor zorgen dat de cellen afsterven, de huid
stuk gaat en er decubitus ontstaat.
Schuifkrachten: decubitus kan ook ontstaan door schuifkrachten, bijvoorbeeld als u onderuit
zakt in bed of in een stoel. De bloedvaten rekken of buigen waardoor ze minder bloed
kunnen vervoeren en huidcellen afsterven.
De kans op decubitus is het grootst op plaatsen waar het bot dicht onder het oppervlak ligt.
Decubitus komt dan ook het meest voor op de stuit, de zitbeenknobbels, heupen, hielen, enkels en
ellebogen.
Decubitus is de medische term voor doorligwonden.
Epedimiologie (verspreiding)
Decubitus kan op elke leeftijd voorkomen, maar komt voornamelijk voor bij patiënten van 65 jaar en
ouder. De Continue Morbiditeits Registratie Nijmegen meldt een betrekkelijk stabiele incidentie van
decubitus van 1,9 per 1000 mannen en 2,7 per 1000 vrouwen.
Vooral na het 75 levensjaar neemt de incidentie belangrijk toe tot 18/1000 bij mannen en 28/1000
e
bij vrouwen. Stuit en hiel zijn de meest voorkomende lokalisaties van decubitus.
)
Niet-wegdrukbare roodheid bij intacte huid is het eerste teken van decubitus (categorie I decubitus).
Bij personen met een donkere huid is dit moeilijker te onderkennen, waardoor preventieve
maatregelen niet of te laat worden ingezet. Dit verklaart waarom categorie II tot IV decubitus bij
personen met een donkere huid relatief vaker voorkomen.
Ziektebeeld uitgewerkt door middel van de “rode loper”.
Wat is decubitus?
Decubitus ontstaat door langdurige druk op
dezelfde plaats. Door deze druk beschadigt de huid
en het onderliggende weefsel. Dit kan leiden tot
roodheid van de huid, een milde vorm van
decubitus, of zelfs tot diepe wonden bij zeer
ernstige decubitus. We noemen decubitus ook wel
doorliggen of een drukplek.
Iedereen die veel in bed ligt of in een (rol)stoel zit,
kan decubitus krijgen. De kans wordt groter als
door de ziekte of handicap de zenuwen niet meer,
of niet meer voldoende reageren op pijnprikkels.
Decubitus kan ontstaan door druk- en schuifkrachten.
Drukkrachten: in de huid zitten kleine bloedvaten die de huid en het weefsel daaronder van
voedingsstoffen en zuurstof voorzien. Door drukkrachten op de huid worden deze
bloedvaten en het weefsel samengedrukt. De huid en het weefsel krijgen daardoor niet
voldoende voedingstoffen en zuurstof. Dit kan ervoor zorgen dat de cellen afsterven, de huid
stuk gaat en er decubitus ontstaat.
Schuifkrachten: decubitus kan ook ontstaan door schuifkrachten, bijvoorbeeld als u onderuit
zakt in bed of in een stoel. De bloedvaten rekken of buigen waardoor ze minder bloed
kunnen vervoeren en huidcellen afsterven.
De kans op decubitus is het grootst op plaatsen waar het bot dicht onder het oppervlak ligt.
Decubitus komt dan ook het meest voor op de stuit, de zitbeenknobbels, heupen, hielen, enkels en
ellebogen.
Decubitus is de medische term voor doorligwonden.
Epedimiologie (verspreiding)
Decubitus kan op elke leeftijd voorkomen, maar komt voornamelijk voor bij patiënten van 65 jaar en
ouder. De Continue Morbiditeits Registratie Nijmegen meldt een betrekkelijk stabiele incidentie van
decubitus van 1,9 per 1000 mannen en 2,7 per 1000 vrouwen.
Vooral na het 75 levensjaar neemt de incidentie belangrijk toe tot 18/1000 bij mannen en 28/1000
e
bij vrouwen. Stuit en hiel zijn de meest voorkomende lokalisaties van decubitus.
)
Niet-wegdrukbare roodheid bij intacte huid is het eerste teken van decubitus (categorie I decubitus).
Bij personen met een donkere huid is dit moeilijker te onderkennen, waardoor preventieve
maatregelen niet of te laat worden ingezet. Dit verklaart waarom categorie II tot IV decubitus bij
personen met een donkere huid relatief vaker voorkomen.
