H1
1.1 Risico nemen of vermijden?
Niet elk risico is hetzelfde
Vrijwillige risico’s zijn risico’s die je zelf kiest om te nemen, zoals bungeejumpen of roken.
Onvrijwillige risico’s zijn risico’s waar je niet zelf voor kiest, zoals aangereden worden door een
auto of getroffen worden door de bliksem
Risico’s nemen is kansrekenen
Je kunt je tegen risico’s verzekeren door een verzekering af te sluiten bij een
verzekeringsmaatschappij of verzekeraar. Deze neemt het risico over van de verzekeringnemer of
verzekerde. De verzekeringnemer betaalt in ruil daarvoor aan de verzekeraar een premie. Als je
een verzekering afsluit, krijg je een verzekeringscontract. Dit noem je een polis. Bij een
hypotheek sluiten veel mensen een overlijdensrisico af. Deze verzekering keert een bedrag aan
de andere partner uit in geval een van beide partners overlijdt.
Dit is hoe je het risico kan berekenen.
Risico? Liever niet!
Als iemand risico’s vermijdt, zeggen dat iemand risico-avers gedrag vertoont. Een
verzekeringsmaatschappij zal proberen in te schatten hoe groot het risico is en vervolgens een
premie vaststellen die dat risico dekt. Daarnaast zal de verzekeringsmaatschappij een marge
hanteren waarbij de bedrijfskosten worden gedekt en er een redelijke winst wordt gemaakt.
Verplicht verzekeren
De overheid kan besluiten om bepaalde verzekeringen te verplichten. Daarvoor is een aantal
redenen.
1. De overheid wil met verplichte verzekeringen mensen tegen zichzelf beschermen, omdat niet
iedereen financiële risico’s zelf kan dragen
2. Ook om je tegen andere mensen te beschermen, zijn sommige verzekeringen verplicht
3. Door een verzekering te verplichten zorgt de overheid dat de deelname aan zo’n verzekering
groot is. Door de verplichting moet iedereen de verzekering afsluiten. Dus ook mensen die
een ‘goed risico’ zijn en weinig financiële schade veroorzaken. Je kunt dan spreken van
verplichte solidariteit.
Zo kan je de gemiddelde premiehoogte berekenen en dus ook zien wat voor invloed
verplichte solidariteit heeft.
, 1.2 Verzekeren is niet eenvoudig
Informatie is niet gelijk verdeeld
Bij het afsluiten van een verzekering kun je informatie achterhouden, of zelfs onjuiste informatie
opgeven aan de verzekeringsmaatschappij. Hierdoor beschikt de verzekeraar over minder informatie
over je risico’s dan jijzelf. Je noemt die asymmetrische informatie.
Niet iedereen verzekert zich
Bij asymmetrische informatie hebben verzekerden meer informatie over het te verzekeren risico dan
de verzekeraars. Dit kan problemen opleveren voor verzekeraars. De kans bestaat dat vooral mensen
die een meer dan gemiddeld risico lopen, zich verzekeren. Dit verschijnsel noem je averechtse
selectie. Door averechtse selectie heeft een verzekeraar juist alleen een risicovolle groep
verzekeringnemers.
Meer risico nemen?
Als je je verzekert tegen risico’s, bestaat de kans dat je je ook minder voorzichtig gaat gedragen en
daardoor meer risico gaat lopen. Je gaat ervan uit dat de schade toch wordt vergoed door de
verzekeraar. Dit noem je moreel wangedrag (moral hazard). Door moreel wangedrag worden de
kosten voor de verzekeraars hoger, omdat ze vaker schade moeten uitkeren. Verzekeraar zal deze
hogere kosten doorberekenen in de premies. Zo kan een grote groep verzekerden benadeeld worden
door een kleine groep die bewust meer risico neemt. Moreel wangedrag is wat anders dan fraude. Bij
fraude is er sprake van bedrog.
1.1 Risico nemen of vermijden?
Niet elk risico is hetzelfde
Vrijwillige risico’s zijn risico’s die je zelf kiest om te nemen, zoals bungeejumpen of roken.
Onvrijwillige risico’s zijn risico’s waar je niet zelf voor kiest, zoals aangereden worden door een
auto of getroffen worden door de bliksem
Risico’s nemen is kansrekenen
Je kunt je tegen risico’s verzekeren door een verzekering af te sluiten bij een
verzekeringsmaatschappij of verzekeraar. Deze neemt het risico over van de verzekeringnemer of
verzekerde. De verzekeringnemer betaalt in ruil daarvoor aan de verzekeraar een premie. Als je
een verzekering afsluit, krijg je een verzekeringscontract. Dit noem je een polis. Bij een
hypotheek sluiten veel mensen een overlijdensrisico af. Deze verzekering keert een bedrag aan
de andere partner uit in geval een van beide partners overlijdt.
Dit is hoe je het risico kan berekenen.
Risico? Liever niet!
Als iemand risico’s vermijdt, zeggen dat iemand risico-avers gedrag vertoont. Een
verzekeringsmaatschappij zal proberen in te schatten hoe groot het risico is en vervolgens een
premie vaststellen die dat risico dekt. Daarnaast zal de verzekeringsmaatschappij een marge
hanteren waarbij de bedrijfskosten worden gedekt en er een redelijke winst wordt gemaakt.
Verplicht verzekeren
De overheid kan besluiten om bepaalde verzekeringen te verplichten. Daarvoor is een aantal
redenen.
1. De overheid wil met verplichte verzekeringen mensen tegen zichzelf beschermen, omdat niet
iedereen financiële risico’s zelf kan dragen
2. Ook om je tegen andere mensen te beschermen, zijn sommige verzekeringen verplicht
3. Door een verzekering te verplichten zorgt de overheid dat de deelname aan zo’n verzekering
groot is. Door de verplichting moet iedereen de verzekering afsluiten. Dus ook mensen die
een ‘goed risico’ zijn en weinig financiële schade veroorzaken. Je kunt dan spreken van
verplichte solidariteit.
Zo kan je de gemiddelde premiehoogte berekenen en dus ook zien wat voor invloed
verplichte solidariteit heeft.
, 1.2 Verzekeren is niet eenvoudig
Informatie is niet gelijk verdeeld
Bij het afsluiten van een verzekering kun je informatie achterhouden, of zelfs onjuiste informatie
opgeven aan de verzekeringsmaatschappij. Hierdoor beschikt de verzekeraar over minder informatie
over je risico’s dan jijzelf. Je noemt die asymmetrische informatie.
Niet iedereen verzekert zich
Bij asymmetrische informatie hebben verzekerden meer informatie over het te verzekeren risico dan
de verzekeraars. Dit kan problemen opleveren voor verzekeraars. De kans bestaat dat vooral mensen
die een meer dan gemiddeld risico lopen, zich verzekeren. Dit verschijnsel noem je averechtse
selectie. Door averechtse selectie heeft een verzekeraar juist alleen een risicovolle groep
verzekeringnemers.
Meer risico nemen?
Als je je verzekert tegen risico’s, bestaat de kans dat je je ook minder voorzichtig gaat gedragen en
daardoor meer risico gaat lopen. Je gaat ervan uit dat de schade toch wordt vergoed door de
verzekeraar. Dit noem je moreel wangedrag (moral hazard). Door moreel wangedrag worden de
kosten voor de verzekeraars hoger, omdat ze vaker schade moeten uitkeren. Verzekeraar zal deze
hogere kosten doorberekenen in de premies. Zo kan een grote groep verzekerden benadeeld worden
door een kleine groep die bewust meer risico neemt. Moreel wangedrag is wat anders dan fraude. Bij
fraude is er sprake van bedrog.
