Hoorcollege 2 Kwaliteit Kinderopvang
Waarom doen we zo verschrikkelijk veel moeite en verschillende onderzoeken? Er
gaat onderhuids nog steeds een discussie of de kinderopvang wel goed is voor
kinderen. In de jaren 70/80 wilden vrouwen ook werken, waardoor er voordelen
genoemd werden van de kinderopvang. De discussie is nu voorbij en nu zitten we
in de hoek van wat vinden we van de kinderopvang voor kinderen. Kortom, doen
we (ouders, pm-ers, onderzoekers, pedagogisch beleidsmedewerkers…) het wel
goed om baby’s vanaf 10 weken naar een crèche te laten gaan.
We: onderzoekers
Onderzoekers proberen met objectieve feiten aan te tonen wat er goed gaat en
wat er nog te verbeteren valt. Onderzoek zou moeten kunnen uitwijzen wat wel
en niet de goede kwaliteit van een kinderopvang is. Je gaat eerst kijken naar wat
baby’s nodig hebben (ook thuis). Gehechtheidrelatie, rustige omgeving, gevoel
van veiligheid, stimulans, fysieke veiligheid, gezonde omgeving. Volwassene
hebben een directe invloed op het welzijn van de baby, denk aan laten inenten of
niet, aankleden, voeding etc. Volwassene hebben ook een indirecte invloed
omdat ze de voorwaarde scheppen waaronder dat kind opgroeit, bijvoorbeeld je
kind naar de opvang laten gaan. Volwassene opvoeders hebben een sleutelrol in
de kwaliteit van de opvoeding op de crèche.
Gehechtheidsrelatie
Een gehechtheidsrelatie betekent dat je zorgt voor een emotioneel veilige
omgeving en dat je de rol van die pm-ers benadert (die moeten voor de
omgeving zorgen). De interactie van de Pm-ers met de baby zorgt voor
emotionele veiligheid, die interactie is goed als het sensitief-responsief is wat
zorgt voor een veilige hechting.
Sensitief-responsieve pm-ers
Uit het vele onderzoek wat bij elkaar is gebracht weet je dat regelmatig een-op-
een contact ervoor zorgt dat de sensitief-responsieve interactie kan plaatsvinden
en dat ook stabiliteit in het aantal pm-ers dat met die baby te maken heeft er ook
voor zorgt. Als de Pm-er het kind beter leert kennen, dan lukt het beter om de
signalen van het kind op te vangen.
Uitkomsten over het meten van de kwaliteit van de interactie:
Een onveilige gehechtheidsrelatie komt even vaak voor met ouders als
met Pm-er
Uit meta-analyse van 40 studies blijkt dat bij 42% van de kinderen in
professionele kinderopvang is sprake van gehechtheidsrelatie. In
gastouderopvang hebben kinderen vaker een gehechtheidsrelatie. Een
kind met onveilige gehechtheidsrelatie met eigen ouders kan tegelijkertijd
veilig gehecht zijn aan Pm-er.
Er zijn ook aanwijzingen dat kinderen baat hebben bij netwerk van
gehechtheidsrelaties. Een kind kan de onveilige gehechtheidsrelatie
compenseren met een veilige gehechtheidsrelatie met de Pm-er.
Van interacties observeren naar welbevinden scoren
Je kunt dus die interacties gaan observeren, maar eigenlijk maak je dan de
aanname dat als die Pm-er haar interactie goed is, dat het kind zich dan prettig
voelt. Maar dat is een indirecte manier om te zeggen dat het kind het fijn vindt,
dus we zouden ook moeten kijken of er onderzoek is dat we het welbevinden
(hoe het kind zich voelt) van de kinderen gaan observeren en scoren.
Waarom doen we zo verschrikkelijk veel moeite en verschillende onderzoeken? Er
gaat onderhuids nog steeds een discussie of de kinderopvang wel goed is voor
kinderen. In de jaren 70/80 wilden vrouwen ook werken, waardoor er voordelen
genoemd werden van de kinderopvang. De discussie is nu voorbij en nu zitten we
in de hoek van wat vinden we van de kinderopvang voor kinderen. Kortom, doen
we (ouders, pm-ers, onderzoekers, pedagogisch beleidsmedewerkers…) het wel
goed om baby’s vanaf 10 weken naar een crèche te laten gaan.
We: onderzoekers
Onderzoekers proberen met objectieve feiten aan te tonen wat er goed gaat en
wat er nog te verbeteren valt. Onderzoek zou moeten kunnen uitwijzen wat wel
en niet de goede kwaliteit van een kinderopvang is. Je gaat eerst kijken naar wat
baby’s nodig hebben (ook thuis). Gehechtheidrelatie, rustige omgeving, gevoel
van veiligheid, stimulans, fysieke veiligheid, gezonde omgeving. Volwassene
hebben een directe invloed op het welzijn van de baby, denk aan laten inenten of
niet, aankleden, voeding etc. Volwassene hebben ook een indirecte invloed
omdat ze de voorwaarde scheppen waaronder dat kind opgroeit, bijvoorbeeld je
kind naar de opvang laten gaan. Volwassene opvoeders hebben een sleutelrol in
de kwaliteit van de opvoeding op de crèche.
Gehechtheidsrelatie
Een gehechtheidsrelatie betekent dat je zorgt voor een emotioneel veilige
omgeving en dat je de rol van die pm-ers benadert (die moeten voor de
omgeving zorgen). De interactie van de Pm-ers met de baby zorgt voor
emotionele veiligheid, die interactie is goed als het sensitief-responsief is wat
zorgt voor een veilige hechting.
Sensitief-responsieve pm-ers
Uit het vele onderzoek wat bij elkaar is gebracht weet je dat regelmatig een-op-
een contact ervoor zorgt dat de sensitief-responsieve interactie kan plaatsvinden
en dat ook stabiliteit in het aantal pm-ers dat met die baby te maken heeft er ook
voor zorgt. Als de Pm-er het kind beter leert kennen, dan lukt het beter om de
signalen van het kind op te vangen.
Uitkomsten over het meten van de kwaliteit van de interactie:
Een onveilige gehechtheidsrelatie komt even vaak voor met ouders als
met Pm-er
Uit meta-analyse van 40 studies blijkt dat bij 42% van de kinderen in
professionele kinderopvang is sprake van gehechtheidsrelatie. In
gastouderopvang hebben kinderen vaker een gehechtheidsrelatie. Een
kind met onveilige gehechtheidsrelatie met eigen ouders kan tegelijkertijd
veilig gehecht zijn aan Pm-er.
Er zijn ook aanwijzingen dat kinderen baat hebben bij netwerk van
gehechtheidsrelaties. Een kind kan de onveilige gehechtheidsrelatie
compenseren met een veilige gehechtheidsrelatie met de Pm-er.
Van interacties observeren naar welbevinden scoren
Je kunt dus die interacties gaan observeren, maar eigenlijk maak je dan de
aanname dat als die Pm-er haar interactie goed is, dat het kind zich dan prettig
voelt. Maar dat is een indirecte manier om te zeggen dat het kind het fijn vindt,
dus we zouden ook moeten kijken of er onderzoek is dat we het welbevinden
(hoe het kind zich voelt) van de kinderen gaan observeren en scoren.
