Hoorcollege 1: introductie
Cognitieke gedragstherapie (CGT) staat centraal omdat deze evidence based is.
Orthopedagogiek als handelingswetenschap.
Orthopedagoog: toepassen van kennis en kunde (rol van re regisserende therapeut) met als doel om dat wat gewenst is te
realiseren (het normatieve gezichtspunt = richtinggevend). Het afwijkende kind is het object. Het kind helpen met
maatschappelijke integratie.
Afwijkend: Het moeilijk opvoedbare kind of het kind met leerproblemen of het fysiek of mentaal beperkte kind.
Er staan 2 cycli centraal in het diagnostische proces. De empirische en de regulatieve cyclus. Deze staan niet los van elkaar.
De indicatie analyse (laatste stap diagnostische cyclus) is eerste stap van interventie. Deze analyse is gebaseerd op theorie. Er
ontstaat vanuit hier een nieuwe empirische cyclus (klinische cyclus bestaat uit diagnostische cyclus met als scharnierpunt
indicatie analyse waarna hij overgaat in planning, uitvoering en beoordeling van het effect. De doelstellingen gaan van breed
naar specifiek.
Regulatieve cyclus: modelmatige reconstructie van een wijze van probleem oplossen. Je evalueert effectiviteit van geboden
hulp. Deze is meer gericht op hulpverlening omdat behandeling gaat om verandering (regulatief) en niet om beschrijven
(empirisch). We gebruiken een getrapte benadering:
Beiden cycli zijn stapsgewijze processen waarbij het gaat om toetsing en feedback. Maar binnen de regulatieve cyclus werkt
de empirische sub cycli.
• Regulatieve cyclus: beslissingsmomenten inbouwen
• Empirische cyclus: Voortgang bewaken door onderzoeksinstrumenten in te bouwen. Gaat om toetsing.
Hulpverleningsproces is in zijn volledigheid regulatief maar de beslissingen die je hierbinnen maakt zijn op basis van
empirische sub cycli.
Regulatieve cyclus (van Strien):
1. Probleemherkenning
2. Probleemdefiniëring
3. Bedenken en afwegen van behandelingsmogelijkheden (ervarings- en theoretische kennis (kosten- en
batenanalyse))
4. Maken van een plan
5. Plan uitvoeren (interventie zelf) Op basis van een bepaald referentiekader gaat de hulpverlener dmv doelen,
empirie en reflectie hulp bieden. Er wordt constant gekeken naar de effectiviteit van wat er gebeurt.
6. Evaluatie
Info verwerving -> hulp -> info verwerving -> hulp.
Integratie van de cycli:
, Complexiteit van behandeling: Het integreren van gegevens wordt complexer naarmate de problematiek veelzijdiger is en er
meer disciplines zijn betrokken. Daarbij zijn veel factoren van invloed op uiteindelijke resultaat en is de dialogische
gerichtheid van de orthopedagoog van invloed.
Voordat een behandeling begint moet rekening gehouden worden met het ontwikkelingsniveau. Het verschil tussen kind en
adolescent is bijvoorbeeld al heel belangrijk. Daarbij is het kind sterk afhankelijk van anderen dus ook interventie kan niet
alleen op het kind gericht zijn maar moet ook gaan over context. Het gaat dus om een interactie tussen kind en ouder
factoren die beiden in de interventie moeten worden meegenomen. Let ook op competentie van het kind naar aanleiding
van behandeling. Betrek ze dus bij beslissingen want ze vinden van alles. Zodra motivatie om hoog gaat en weerstand omlaag
werk behandeling beter. Ook heb je te maken met vertrouwelijkheid.
Mediatie therapie: kind behandelen via de ouders.
Aan de hand van casus Billie:
1. Systemisch model: Billie wordt als zondebok bestempeld door het gezin maar er is eigenlijk stress en onenigheid
binnen het gezin wat deze symptomen veroorzaakt. De interventie zou een gezinsinterview zijn waarbij goed wordt
gekeken welke interactiepatronen bijdragen aan het gedrag. Je wil zicht krijgen op de functie van Billies gedrag.
2. Pychodynamisch model: billies gedrag is een resultaat van een onopgelost intrapsychisch conflict. Je wil nagaan
dmv interview weten hoe intrapsychische fasen doorlopen zijn. Je kan spel methoden gebruiken om te achterhalen
wat onbewuste conflicten zijn en deze later bewustmaken tijdens interventie. Dan leer je ook adequate
copingsstrategiën aan.
3. Client model centrered model: Conflict in gezin heeft emotionele groep van Billie geremd. Er is een slecht
copingsmechanisme ontwikkeld omdat billie zich niet kan ontplooien. Je wil in interventie aansluiten bij Billie als
model.
4. Biomedisch model: oom was szitzofreen, genetische component. Weinig zuurstuf kan ontwikkeling hersenen
hebben beperkt.
Cognitieke gedragstherapie (CGT) staat centraal omdat deze evidence based is.
Orthopedagogiek als handelingswetenschap.
Orthopedagoog: toepassen van kennis en kunde (rol van re regisserende therapeut) met als doel om dat wat gewenst is te
realiseren (het normatieve gezichtspunt = richtinggevend). Het afwijkende kind is het object. Het kind helpen met
maatschappelijke integratie.
Afwijkend: Het moeilijk opvoedbare kind of het kind met leerproblemen of het fysiek of mentaal beperkte kind.
Er staan 2 cycli centraal in het diagnostische proces. De empirische en de regulatieve cyclus. Deze staan niet los van elkaar.
De indicatie analyse (laatste stap diagnostische cyclus) is eerste stap van interventie. Deze analyse is gebaseerd op theorie. Er
ontstaat vanuit hier een nieuwe empirische cyclus (klinische cyclus bestaat uit diagnostische cyclus met als scharnierpunt
indicatie analyse waarna hij overgaat in planning, uitvoering en beoordeling van het effect. De doelstellingen gaan van breed
naar specifiek.
Regulatieve cyclus: modelmatige reconstructie van een wijze van probleem oplossen. Je evalueert effectiviteit van geboden
hulp. Deze is meer gericht op hulpverlening omdat behandeling gaat om verandering (regulatief) en niet om beschrijven
(empirisch). We gebruiken een getrapte benadering:
Beiden cycli zijn stapsgewijze processen waarbij het gaat om toetsing en feedback. Maar binnen de regulatieve cyclus werkt
de empirische sub cycli.
• Regulatieve cyclus: beslissingsmomenten inbouwen
• Empirische cyclus: Voortgang bewaken door onderzoeksinstrumenten in te bouwen. Gaat om toetsing.
Hulpverleningsproces is in zijn volledigheid regulatief maar de beslissingen die je hierbinnen maakt zijn op basis van
empirische sub cycli.
Regulatieve cyclus (van Strien):
1. Probleemherkenning
2. Probleemdefiniëring
3. Bedenken en afwegen van behandelingsmogelijkheden (ervarings- en theoretische kennis (kosten- en
batenanalyse))
4. Maken van een plan
5. Plan uitvoeren (interventie zelf) Op basis van een bepaald referentiekader gaat de hulpverlener dmv doelen,
empirie en reflectie hulp bieden. Er wordt constant gekeken naar de effectiviteit van wat er gebeurt.
6. Evaluatie
Info verwerving -> hulp -> info verwerving -> hulp.
Integratie van de cycli:
, Complexiteit van behandeling: Het integreren van gegevens wordt complexer naarmate de problematiek veelzijdiger is en er
meer disciplines zijn betrokken. Daarbij zijn veel factoren van invloed op uiteindelijke resultaat en is de dialogische
gerichtheid van de orthopedagoog van invloed.
Voordat een behandeling begint moet rekening gehouden worden met het ontwikkelingsniveau. Het verschil tussen kind en
adolescent is bijvoorbeeld al heel belangrijk. Daarbij is het kind sterk afhankelijk van anderen dus ook interventie kan niet
alleen op het kind gericht zijn maar moet ook gaan over context. Het gaat dus om een interactie tussen kind en ouder
factoren die beiden in de interventie moeten worden meegenomen. Let ook op competentie van het kind naar aanleiding
van behandeling. Betrek ze dus bij beslissingen want ze vinden van alles. Zodra motivatie om hoog gaat en weerstand omlaag
werk behandeling beter. Ook heb je te maken met vertrouwelijkheid.
Mediatie therapie: kind behandelen via de ouders.
Aan de hand van casus Billie:
1. Systemisch model: Billie wordt als zondebok bestempeld door het gezin maar er is eigenlijk stress en onenigheid
binnen het gezin wat deze symptomen veroorzaakt. De interventie zou een gezinsinterview zijn waarbij goed wordt
gekeken welke interactiepatronen bijdragen aan het gedrag. Je wil zicht krijgen op de functie van Billies gedrag.
2. Pychodynamisch model: billies gedrag is een resultaat van een onopgelost intrapsychisch conflict. Je wil nagaan
dmv interview weten hoe intrapsychische fasen doorlopen zijn. Je kan spel methoden gebruiken om te achterhalen
wat onbewuste conflicten zijn en deze later bewustmaken tijdens interventie. Dan leer je ook adequate
copingsstrategiën aan.
3. Client model centrered model: Conflict in gezin heeft emotionele groep van Billie geremd. Er is een slecht
copingsmechanisme ontwikkeld omdat billie zich niet kan ontplooien. Je wil in interventie aansluiten bij Billie als
model.
4. Biomedisch model: oom was szitzofreen, genetische component. Weinig zuurstuf kan ontwikkeling hersenen
hebben beperkt.
